PapszunPapszun o: emocje
11 bloków pytań i odpowiedzi, od najnowszego. Każdy prowadzi do konferencji i do momentu w nagraniu.
Aktualizacja: po konferencji z 7 listopada 2026. Pytania i odpowiedzi są streszczeniami redakcji; dosłowne słowa — w transkrypcie pod linkiem.
Jakie uczucia towarzyszą trenerowi przed meczem z Rakowem Częstochowa, w którym spędził wiele lat i który prowadzi teraz Dawid Szwarga, jego wieloletni współpracownik?
Papszun mówi, że każdy mecz budzi w nim emocje i ekscytację, bo w Legii, dużym klubie, w którym chciał być, pisze nową historię. Raków zawsze będzie w jego sercu: największe osiągnięcia w krótkim czasie, piękna historia, do której nie ma już co wracać. Dawidowi Szwardze wiele zawdzięcza, a mierzyli się już wcześniej, także gdy Szwarga prowadził Arkę Gdynię. Spodziewa się, że w jedenastce Rakowa wyjdą prawie sami zawodnicy z jego kadencji.
Trener Lecha Niels Frederiksen powiedział, że intensywność w Lidze Europy jest o około 25% wyższa niż w Ekstraklasie, odpowiadając na słowa Papszuna z konferencji przedmeczowej. Jak trener odbiera tę wymianę zdań po meczu?
Papszun mówi, że trener Lecha wie najlepiej, jakie jest tempo w Lidze Europy, bo on sam tam nie grał. Swoje wcześniejsze słowa wypowiedział świadomie i nie uważa ich za niestosowne ani nieprawdziwe. Przyznaje się do jednego błędu: zapomniał o porażce 0:3 z Genkiem. W wypowiedzi trenera Lecha nie widzi braku szacunku. Emocje w piłce są potrzebne, ale na koniec musi być szacunek, a tak według niego było przed meczem, po nim i między ławkami.
Czy dla trenera osobiście takie mecze są czymś więcej niż zwykłym meczem ligowym.
Papszun przyznaje, że niektóre mecze wywołują emocje, choć każdy traktuje jako bardzo ważny i wymagający optymalnego przygotowania. Inaczej myśli o zbliżającym się meczu z Rakowem Częstochowa, bo spotka ludzi, z którymi wiele przeżył. To jednak tylko chwila przywitania i kilku zdań — potem jest normalny mecz, w którym każdy walczy o swoje i nie ma sentymentów.
Czy start kolejnego sezonu Ekstraklasy wciąż wywołuje u trenera emocje, czy to już tylko zimne doświadczenie i znajomość odpowiedzi?
Wywołuje — i Papszun uważa, że gdyby przestał, byłoby niedobrze, bo bezemocjonalne podejście prowadzi do marazmu i stagnacji. Dodaje, że bycie trenerem Legii Warszawa to nobilitacja i wciąż duże wyzwanie, żeby osiągać z klubem jak najlepsze wyniki.
Jak trener zaszereguje moment euforii po golu Adamskiego na tle całej swojej kariery, w której zdobywał mistrzostwo i puchar z Rakowem?
Papszun stawia ten wieczór obok trofeów. Mówi, że to, co działo się po bramce i po meczu z kibicami, było czymś wspaniałym i jest nagrodą za trudny okres. Zaznacza, że Legia jeszcze nie wyszła w pełni z dołka, ale się z niego wydrapała — i to w takich okolicznościach. Przyznaje szczerze, że czegoś takiego się nie spodziewał.
Jakie uczucia i emocje towarzyszyły trenerowi w starciu z zespołem, któremu dał wiele i z którym w Częstochowie osiągnął duże sukcesy?
Papszun mówi, że nadzwyczajnych emocji nie było, bo mecz jest meczem. Cieszył się, że zobaczył zawodników i ludzi ze sztabu, którzy byli współautorami tamtych sukcesów i pracowali z nim po kilka lat, w dwóch kadencjach. Przyznaje jednak, że na początku poczuł się dziwnie jako trener innej drużyny niż ta, którą dotąd prowadził.
Czy po wyrównującym golu na 1:1 zadrżało trenerowi serce, że powtórzy się scenariusz z meczu z GKS-em Katowice?
Papszun odpowiada, że w trakcie meczu nie przeżywa w ten sposób ani straconych, ani strzelonych bramek, bo musi być w stanie, który pomoże drużynie, i zarządzać spotkaniem taktycznie oraz zmianami. Mówi, że wierzy w zespół mimo ciągłych kłopotów ze składem, który w każdym meczu jest inny. Dodaje, że Legia nie gra jeszcze tak, jak by chciał, ale najważniejsze są punkty.
Jakie jest przesłanie trenera do kibiców Legii, wśród których widać frustrację, mocne słowa i wulgaryzmy po meczu z Arką Gdynia?
Zanim odpowie, Papszun wraca do pytania o Bartosza Nowaka: pracował z nim w najbardziej udanym sezonie dla obu, uważa go za fenomenalnego człowieka i bardzo dobrego piłkarza, dziś lidera swojego zespołu, na którego trzeba uważać także przy stałych fragmentach. Co do kibiców — rozumie rozgoryczenie i emocje, nie oczekuje pogłębionych analiz, bo od drużyny oczekuje się po prostu zwycięstw. Zastrzega jednak, że wszystko musi mieć wymiar graniczny i nie iść w kierunku bandytyzmu. Prosi, by kibice wiedzieli, że zespół ciężko pracuje, żeby się dźwignąć, i że większość graczy ma bardzo dobre podejście, choć idealnej szatni nie widział nigdy. Apeluje o wsparcie w czasie meczu: negatywne emocje w dopuszczalnej formule najlepiej po spotkaniu, a jeśli internet płonie, to niech płonie — byle być razem, bo przegrywa się i wychodzi z kryzysu wspólnie.
Czy mówiąc o bandytyzmie trener ma na myśli konkretną sytuację, czy mówi ogólnie?
Konkretnej sytuacji nie wskazuje — chodzi mu o kwestie wyrażane nieraz, choćby w internecie, gdzie niezadowolenie i emocje nie mogą przekraczać granicy prawa.
Czy po sparingach i tej porażce trener potrafi już powiedzieć, jakich zawodników w kadrze Legii brakuje i jaki ma pomysł na poprawę gry zespołu?
Papszun mówi, że przegląd kadry został zrobiony, ale dołączył w trakcie sezonu do drużyny budowanej pod trzy fronty i liczebnie szerokiej, a ruchy transferowe wiążą się z finansami. Deklaruje pracę z tymi, których ma. Za największe wyzwanie uznaje kontrolę emocji i konsekwentne trzymanie się założeń: Korona wyglądała na zespół obyty ze sobą, Legia grała na emocjach i mimo przewagi w posiadaniu, wejściach w pole karne i strzałach nie kontrolowała spotkania. Chwali rywala za precyzję w ostatniej tercji i zapowiada, że potrzebna jest większa jakość, spryt oraz chłodna głowa.
Jakie emocje towarzyszą trenerowi przed pierwszym meczem w roli szkoleniowca Legii Warszawa?
Mówi, że na dwa dni przed meczem emocje jeszcze nie są duże, ale adrenalinę już czuje. Największych spodziewa się na stadionie, wśród kibiców — bo o to w tej pracy chodzi, żeby być w środku i grać. Więcej będzie mógł powiedzieć dopiero po meczu.