PapszunPapszun o: europejskie puchary
23 bloków pytań i odpowiedzi, od najnowszego. Każdy prowadzi do konferencji i do momentu w nagraniu.
Aktualizacja: po konferencji z 28 października 2026. Pytania i odpowiedzi są streszczeniami redakcji; dosłowne słowa — w transkrypcie pod linkiem.
Czy trener byłby za reformą Pucharu Polski, by kluby Ekstraklasy nie trafiały na siebie we wczesnych rundach?
Papszun od dawna uważa, że powinny być rozstawienia. Dodatkowym argumentem jest Liga Europy dla zdobywcy pucharu, której nie można oddawać losowo. Rozstawienia zwiększyłyby też atrakcyjność, bo czołowe kluby grałyby w mniejszych ośrodkach.
Zbigniew Boniek w rozmowie z Romanem Kołtoniem w „Prawdzie Futbolu” powiedział, że Papszun wyciska Legię jak cytrynę, i martwi się o drużynę w kontekście Europy. Czy trener myśli już o przyszłości?
Papszun uważa, że raczej rozwija drużynę. O Europie jeszcze nie myśli, bo najpierw trzeba się zakwalifikować, a o czwarte miejsce walczy wiele drużyn. Kierunek klubu, czyli stawianie na młodych i zawodników z niższych lig albo transfery i wyższe aspiracje, musi ustalić organizacja.
Trener Lecha Niels Frederiksen powiedział, że intensywność w Lidze Europy jest o około 25% wyższa niż w Ekstraklasie, odpowiadając na słowa Papszuna z konferencji przedmeczowej. Jak trener odbiera tę wymianę zdań po meczu?
Papszun mówi, że trener Lecha wie najlepiej, jakie jest tempo w Lidze Europy, bo on sam tam nie grał. Swoje wcześniejsze słowa wypowiedział świadomie i nie uważa ich za niestosowne ani nieprawdziwe. Przyznaje się do jednego błędu: zapomniał o porażce 0:3 z Genkiem. W wypowiedzi trenera Lecha nie widzi braku szacunku. Emocje w piłce są potrzebne, ale na koniec musi być szacunek, a tak według niego było przed meczem, po nim i między ławkami.
Frederiksen zażartował, że Legia gra takie wielkie mecze dwa razy w roku. Czy trenerowi brakuje Europy?
Papszun przyznaje, że to prawda i drużynie brakuje takich meczów. W spotkaniach z zagranicznymi rywalami zawodnicy nabierają doświadczenia i pewności, a to przenosi się na ligę. Zastrzega, że dla Legii prawie każdy mecz jest duży, bo rywale mobilizują się na nią, a na trybunach jest prawie 30 tysięcy ludzi. Sportowo przyznaje jednak, że tempo z drużynami jak Bayer Leverkusen, Crystal Palace czy Sunderland jest wyższe, choć Lech momentami za nim nadążał.
Trener Lecha Niels Frederiksen zapowiada, że Legii będzie bardzo ciężko, bo jego drużyna po trudnych meczach pucharowych wygrywa w lidze wysoko. Jak bardzo będzie ciężko?
Papszun uważa, że trener rywala ma prawo tak sądzić, patrząc na poprzedni sezon, budowę drużyn i cele. Przypomina, że Lech miał uzasadnione apetyty i potencjał na awans do Ligi Mistrzów, a odpadł z przeciętnym jego zdaniem Aarhus GF. W dużych meczach, jak z Górnikiem czy w Lidze Europy, Lech często zawodził i trener liczy, że tak będzie i tym razem.
Czy trener, analizując mecze Lecha w Lidze Europy, w tym ostatni ze Standardem, zastanawia się, czy Legia poradziłaby sobie na tym poziomie?
Papszun mówi, że to zupełnie różne zespoły: Legia bazuje na organizacji, dyscyplinie i powtarzalności, Lech na indywidualnościach i jakości zawodników. Oba modele mają plusy i minusy. Wierzy w rozwój swojej drużyny z tygodnia na tydzień. Przypomina, że w jego europejskich meczach nikt nie wygrał z jego zespołem 4:0 ani 3:0, a Legia z wcześniejszych lat radziła sobie z Aston Villą i Chelsea. Porównanie uważa jednak za teoretyczne: najpierw trzeba na puchary zasłużyć.
Dziennikarz przytacza wywiad trenera Górnika Zabrze Michala Gašparíka dla Dziennika Zachodniego, w którym ten nazwał Papszuna najlepszym taktykiem w Ekstraklasie. Jak trener odnosi się do tych słów.
Papszun dziękuje i odwzajemnia uznanie: uważa Gašparíka za naprawdę dobrego fachowca. Ich drogi przecięły się w eliminacjach europejskich pucharów, gdy Raków Częstochowa grał ze Spartakiem Trnawa, prowadzonym przez Gašparíka — Raków wygrał 2:0 na wyjeździe i 1:0 u siebie, ale wynik nie oddawał przebiegu meczów. Już wtedy widać było warsztat rywala i to, że będzie o nim głośno, choć Papszun nie sądził, że w Polsce. Praca w Górniku pokazuje, że to nie był przypadek. Słowa uznania przyjmuje z dystansem do kurtuazji, ale dziękuje za docenienie.
Dziennikarz legionisci.com pyta o tabelę: Legia jest jedyną niepokonaną drużyną, a mimo to traci pięć punktów do lidera. Czy trener spodziewał się takiej polaryzacji na starcie sezonu i tego, że drużyny łączące ligę z pucharami będą radziły sobie tak dobrze.
Papszun przyznaje, że liczył na bardziej wyrównaną tabelę. Koryguje dziennikarza: Górnik Zabrze — z tego co pamięta — w pucharach nie gra, a po wtrąceniu o lecie przyznaje, że wtedy je miał na głowie, tylko meczów nie było zbyt dużo; w europejskich rozgrywkach są Lech Poznań i Jagiellonia Białystok, które będą łączyć trzy fronty z Pucharem Polski. Zwraca uwagę, że część drużyn ma rozegranych siedem, część osiem kolejek, więc bilans meczów nie jest równy, ale osiem kolejek to prawie 25 procent sezonu i tabela zaczyna się już klarować.
Pytanie o mecz Jagiellonii w Pireusie z Olympiakosem: czy dał trenerowi jakieś wskazówki przed niedzielnym spotkaniem w Białymstoku i czy na kogoś trzeba zwrócić szczególną uwagę.
Papszun mówi o cennym doświadczeniu dla Jagiellonii i chwali jej podejście oraz intensywność do pewnego momentu — zespół pokazał swoje DNA, odwagę w działaniach i jakość, prowadził. Żałuje, że białostoczanie nie dowieźli choćby remisu, bo mimo przewagi Olympiakosa w drugiej połowie sytuacji do stracenia punktów nie było aż tak wiele. Podsumowuje, że Jagiellonia jest powtarzalna w dobrym sensie, a Legia przygotowuje się do tego meczu jak do każdego innego.
Czy ma znaczenie, że Legia gra z Jagiellonią tuż po jej meczu z Olympiakosem, czy — z doświadczenia trenera z europejskich pucharów — taki kalendarz nie daje przewagi.
Papszun odpowiada, że nie ma to żadnego znaczenia, a może nawet działać na korzyść rywala. Przypomina ostatni mecz Legii z Rakowem Częstochowa, gdy rywal też przyjechał po czwartkowym występie w pucharach, czyli z jeszcze krótszą przerwą niż Jagiellonia teraz. Dodaje, że ostatni mecz przed przerwą reprezentacyjną bywa traktowany jak finał i wkłada się w niego wszystkie siły. Przede wszystkim jednak Jagiellonia gra z Legią u siebie, a to historycznie oznacza olbrzymią motywację w klubie i w zespole. Spodziewa się rywala w rytmie meczowym i intensywnego, trudnego spotkania — żadnego handicapu nie ma.
UEFA i Ekstraklasa potwierdziły, że mistrz Polski zacznie od IV rundy eliminacji Ligi Mistrzów i ma zapewnioną fazę ligową Ligi Europy — jak trener się do tego odnosi.
Świetna informacja; Papszun wierzy, że w końcu polski zespół wejdzie do Ligi Mistrzów i chciałby, żeby to była Legia — dziś brzmi to życzeniowo, ale „to jest piłka i nikt nikomu nie zabroni tego, żeby o tym myśleć”. Jest początek sezonu (siedem, gdzieniegdzie sześć kolejek), trudno wyrokować; myślą krótkookresowo, z meczu na mecz, a karty odkryją po 34. kolejce.
Komentarz do losowania pierwszej rundy Pucharu Polski, w której Legia trafiła na Motor Lublin.
Losowanie nazywa niezbyt szczęśliwym: wyjazdowy mecz z ekstraklasowiczem, mocnym personalnie i obytym w bojach. Zaraz jednak relatywizuje — jeśli chce się wygrać puchar, na porządne zespoły trafia się wcześniej czy później. Przywołuje różnice w ścieżkach europejskich pucharów, gdzie jedni mają łaskawszy los od innych, i zwycięstwo Jagiellonii jako dowód, że faworyt nie zawsze wygrywa. Kończy zasadą: co przyniósł los, trzeba grać i walczyć o zwycięstwo.
Jak wygląda weryfikacja piłkarzy ściąganych z Pierwszej Ligi i czy trener sam ogląda zaplecze Ekstraklasy, czy opiera się na analizach pionu sportowego.
Papszun przyznaje, że na co dzień nie ogląda meczów pierwszoligowych, bo skupia się na Ekstraklasie, a teraz także na europejskich pucharach — szczególnie na Rakowie Częstochowa, któremu kibicuje. Stara się jednak mieć rozeznanie, kto wyróżnia się na zapleczu, i pyta o to znajomych z tego poziomu. Rekomendacje przychodzą od klubowego skautingu. Zastrzega, że Rafał Adamski i Łukasz Zjawiński to nie są typowi pierwszoligowcy, tylko zawodnicy, którzy w Ekstraklasie już funkcjonowali, zeszli niżej i do których Legia wróciła.
Czy terminarz — brak drużyn pucharowych w pierwszych kolejkach — zachęca do mocnego startu i wypracowania przewagi?
Papszun nie przywiązuje się do takich kalkulacji: założenia, kto łatwiejszy, a kto słabszy, najczęściej weryfikuje życie. Przypomina mecz z Jagiellonią, która grała wtedy w pucharach, a i tak wyrównała w ostatniej minucie na 2:2. Jedyny plus terminarza, jaki dostrzega, to najdalszy wyjazd od razu w pierwszej kolejce — „już mamy go odhaczonego”.
Dziennikarz pyta o emocje po własnym meczu, kiedy trzeba było czekać na wynik ze Szczecina, gdzie padła czerwona kartka i w bramce stanął napastnik.
Papszun potwierdza, że sztab i piłkarze śledzili tamto spotkanie w trakcie własnego meczu i że po uznanej bramce miał złe przeczucia, bo GKS-owi Katowice do piątego miejsca wystarczał jeden gol. Rozczarowanie po piłkarzach, sztabie i kibicach było widoczne, bo Legia była o krok od wejścia do europejskich pucharów rzutem na taśmę. Trener podkreśla, że drużyna zrobiła swoje, wygrała zdecydowanie i grała dobrze, więc jest z niej dumny. Dodaje, że niedosyt jest naturalny u ambitnych ludzi, i zauważa, że mimo najwyższego zwycięstwa w sezonie radość w szatni była najmniejsza ze wszystkich ośmiu wiosennych wygranych.
Czy europejskie puchary to mrzonka, czy realny cel, o którym mówi się w szatni?
Papszun nie chce się wypowiadać za szatnię, ale podkreśla, że drużyna jest świadoma i wzięła odpowiedzialność za trudną sytuację, dając sobie szansę na duży sukces. Wyliczenia procentowe go nie interesują: warunkiem numer jeden jest wygrana Legii, dopiero potem liczy się to, co dzieje się w Białymstoku i Szczecinie. Deklaruje, że wierzy w piąte miejsce.
Prowadzący prosi trenera Legii o komentarz do meczu w Gdańsku.
Papszun gratuluje drużynie nie tylko zwycięstwa, ale całej rundy: po 21. kolejce Legia była ostatnia, po 33. jest siódma i w ostatniej kolejce może zająć piąte miejsce, dające grę w europejskich pucharach. Mówi o „niesamowitej historii”, dziękuje kibicom i chwali charakter oraz jedność drużyny, która umiała przetrwać trudne momenty. Przed ostatnią kolejką trzeba wygrać, a inne wyniki muszą się ułożyć.
Dziennikarz pyta o nieobecność Patryka Kuna w kadrze meczowej i o szanse na europejskie puchary, które przed tą kolejką wydawały się nierealne.
Kun zgłosił niedyspozycję, nie wyszedł na trening dzień przed meczem i nie pojechał do Gdańska — o szczegóły trzeba pytać jego, bo dwa dni wcześniej normalnie trenował. Papszun przypomina, że przychodząc do Legii, za cel numer jeden stawiał uratowanie klubu przed spadkiem. Wierzy w swoją pracę i ludzi, drużyna mu zaufała, a efekty to wynik systematycznej, konsekwentnej pracy.
Pytanie, czy po stronie Jagiellonii widać było trudy 120 minut gry w europejskich pucharach kilka dni wcześniej.
Papszun zwraca uwagę, że rywal wymienił pół składu, a sam mecz o takiej stawce nie pozwala piłkarzom odczuć zmęczenia. Europejskie puchary to wejście na wyżyny możliwości, ale mecz z Legią u siebie jest dla Jagiellonii czymś podobnym. Legia w ogóle nie zakładała zmęczenia rywala, bo spodziewała się rotacji co najmniej połowy składu.
Jagiellonia dzień wcześniej wygrała z Fiorentiną. Jakie to robi wrażenie i co mówi o najbliższym rywalu Legii?
Papszun gratuluje rywalowi zwycięstwa i nazywa je zasłużonym: Jagiellonia pokazała dużą jakość i bardzo dobrą formę przeciw renomowanej drużynie z Serie A. Z tego wyciąga wniosek o czekającym Legię wyzwaniu. Zaraz jednak dodaje własny punkt oparcia: ostatnie zwycięstwo i systematyczną pracę na co dzień.
Czy trener znajdzie czas na mecze polskich drużyn w europejskich pucharach i jak ocenia ich szanse?
Deklaruje kibicowanie wszystkim polskim zespołom. Zapowiada, że czeka na Raków, który wchodzi do gry dopiero od następnej rundy, a mecze Jagiellonii z Fiorentiną obejrzy podwójnie — jako kibic i jako trener, bo Jagiellonia jest kolejnym rywalem Legii w lidze.
Czy trener wierzy, że Legia odrobi dziesięć punktów straty do miejsca dającego kwalifikacje do Ligi Konferencji — w sytuacji, gdy po kolejce może spaść na ostatnie miejsce w tabeli?
Papszun nie zmienia podejścia: iść z meczu do meczu i myśleć o wygraniu najbliższego, czyli wyjazdu do Arki Gdyni, gdzie wygrał tylko Raków Częstochowa. Mówi wprost, że myślenie o europejskich pucharach z miejsca spadkowego jest naiwne i infantylne, a liga jest tak wyrównana, że każdy mecz to walka — im bliżej końca, tym bardziej będzie to walka o życie. Zamyka odpowiedź konstatacją, że zaangażowanie i wysiłek nie wystarczyły, więc trzeba wejść na jeszcze wyższy poziom.
Czy brak gry w Pucharze Polski i Lidze Konferencji jest dla trenera przychodzącego w połowie sezonu plusem, czy jednak szkoda rytmu meczowego co trzy dni?
Plusem jest dłuższy mikrocykl — nowy trener i nowy sztab mają więcej czasu na pracę. Gdyby jednak mógł wybierać, wolałby grać w europejskich pucharach: jeszcze jako trener Rakowa trzymał kciuki i na bieżąco śledził, czy Legia dowiezie awans do fazy pucharowej. Skoro się nie udało, trzeba iść do przodu i skoncentrować się na lidze.