PapszunPapszun o: młodzi zawodnicy
35 bloków pytań i odpowiedzi, od najnowszego. Każdy prowadzi do konferencji i do momentu w nagraniu.
Aktualizacja: po konferencji z 8 listopada 2026. Pytania i odpowiedzi są streszczeniami redakcji; dosłowne słowa — w transkrypcie pod linkiem.
Dlaczego trener postawił w wyjściowym składzie na debiutującego Franciszka Stępniewskiego, zmienionego w przerwie?
Papszun zakładał zmianę w przerwie z powodu dużej intensywności, a debiut ocenia przyzwoicie. Szansa wynikała z trudności w pierwszej linii: wypadli Rafał Adamski i Jakub Żewłakow, Wahan Biczachczjan wraca po kontuzji, a Michal Ševčík nie wytrzymuje jeszcze intensywności całego meczu. Zespół nie pomógł debiutantowi, a mimo to poradził sobie całkiem dobrze.
Czy Franciszek Stępniewski to najbardziej utalentowany szesnastolatek, z jakim trener pracował, i czy jest już realną konkurencją w pierwszej drużynie?
Papszun zastrzega, że nie chce znowu „przestrzelić”, jak wtedy, gdy zapomniał o porażce 0:3 z Genkiem. Stępniewski jest jednym z bardziej utalentowanych młodych zawodników, z jakimi pracował. Wyróżniają go inteligencja i rozumienie gry, bardzo wysoka technika i szybkość gry: widzi wcześniej i ma plan na każdą akcję, więc nie wygląda na szesnastolatka. Trener wprowadza go stopniowo: treningi z pierwszą drużyną, mecz Ligi Młodzieżowej UEFA, gra w rezerwach, a wszystko to jako przygotowanie do debiutu w pierwszym zespole.
Jaki jest plan na Mateusza Szczepaniaka, który latem był blisko odejścia do ŁKS-u, potem regularnie grał, a ostatnio pojechał z drużyną młodzieżową na mecz Ligi Młodzieżowej UEFA we Francji?
Papszun zawsze dawał szansę młodym, ale na boisku muszą obronić się sami. Ostatnio dyspozycja Szczepaniaka nie była na oczekiwanym poziomie, więc pojechał do Francji, by w słabszym środowisku nabrać pewności i złapać oddech. To bardzo ambitny chłopak, który nałożył na siebie dużą presję, a trener przypomina, że czasem trzeba zrobić krok w tył, żeby zrobić trzy do przodu. Przestrzeń dla niego otworzyły urazy i choroby, szczególnie na pozycji numer 10. W Legii liczy się wygrywanie, a z trzech ostatnich meczów, mimo niezłej gry, były tylko dwa punkty. Wysłanie go na mecz młodzieżówki trener nazywa gestem wobec akademii, która wygrała dwumecz i awansowała.
We wtorek z pierwszą drużyną trenował 14-letni zawodnik akademii. Czy trener miał już kiedyś czternastolatka na treningu pierwszego zespołu?
Papszun musi sobie przypomnieć, ile lat miał Trelowski, gdy pierwszy raz trenował z jego drużyną, bo chyba podobnie. Zapowiada, że dopyta o to następnego dnia. Młodemu zawodnikowi życzy podobnej kariery.
Dziennikarz przywołał opinię Zbigniewa Bońka, że obecne wyniki Legii to w większości zasługa trenera, a żeby coś osiągnąć w Europie, klub musi wymienić dziewięciu–dziesięciu zawodników. Czy potrzebne są znaczne wzmocnienia?
Papszun nie zgadza się, że wyniki to głównie jego zasługa: pracują na nie wszyscy ludzie w klubie. On wyznacza kierunek, strategię, standardy pracy i kulturę, a piłkarze zaufali i za tym podążają. Jak każdy zespół Legia potrzebuje jednak wzmocnień i świeżej krwi: niektórzy zawodnicy się nie sprawdzają i będą musieli odejść, na kilku pozycjach graczy jest za dużo, a kadra jest niesymetryczna. Trzeba nad tym pracować w dwóch najbliższych okienkach, krok po kroku naprawiać błędy z przeszłości i umiejętnie korzystać z akademii.
Jak daleko od pierwszej drużyny są młodzi zawodnicy, którzy wyróżnili się w Lidze Młodzieżowej UEFA przeciw wicemistrzowi Francji?
To kwestia czasu i procesu. Współpraca z akademią zaczęła się w czerwcu, a wcześniej część chłopców nie grała nawet w CLJ. Franciszek Stępniewski w wieku 16 lat gra w II lidze i jest szykowany do debiutu. Kluczowa jest droga wprowadzania zawodników do pierwszego zespołu, z tą samą strukturą gry w rezerwach.
W meczu z Wisłą Legia wyszła z dziewięcioma Polakami w składzie, a w sumie zagrało ich dwunastu — pierwszy raz od 2010 roku. Czy to świadoma polityka, żeby Legia stawała się bardziej polska.
Papszun uśmiecha się, bo w Rakowie słyszał zarzuty odwrotne. Uważa, że grać powinni najlepsi, czyli kompleksowi, z odpowiednimi cechami mentalnymi, gotowi poświęcić się dla klubu. Koszula jest bliższa ciału, więc bez dyskryminacji należy promować Polaków i młodych. Budowa kadry zależy jednak od strategii i możliwości klubu: w Rakowie rozwijał starszych, w Legii może rozwijać młodych, a jako trener dostosowuje się do polityki klubu. Jest dumny z dziewięciu Polaków i z trójki napastników, która rok wcześniej grała w Pierwszej Lidze, ale na koniec liczy się wynik.
Opracowanie (pytanie wycięte z nagrania): ogólna ocena sparingu z Zagłębiem Sosnowiec.
Papszun zaczyna od otoczki: udział w meczu nazywa świętem i dużym wydarzeniem dla klubu i dla Sosnowca, chwali ładną pogodę i frekwencję kibiców. Sportowo mecz był istotny, bo zagrali zawodnicy, którzy grają mniej, i sporo młodzieży — sztab dostał materiał, który pokazuje, w którym miejscu drużyna jest. Całość podsumowuje jako bardzo pożyteczny dzień, kibicowsko i sportowo.
Pytanie o Jakuba Żewłakowa po jego dublecie w ostatnim meczu — czy dwa gole robią z niego pewniaka na mecz z Widzewem.
Papszun nazywa to „dużym wyczynem” — pierwsze bramki i od razu dublet. Mówi, że Kuba się rozwija, a gole są potwierdzeniem i „uwiarygodnieniem” drogi, którą przechodzi. Wszedł do rywalizacji na poważnie i jest brany pod uwagę do gry.
Podsumowanie wygranego meczu z Motorem Lublin: podziękowania dla kibiców, motyw rewanżu i przebieg spotkania.
Papszun zaczyna od podziękowań dla kibiców za oba wyjazdy do Lublina i przyznaje, że w poprzednim meczu Legia „dała plamę”, którą chciała zmazać. Mówi o motywie rewanżu i o tym, że drużyna miała pierwszą połowę pod kontrolą, ale po straconej bramce tuż po godzinie gry na chwilę oddała inicjatywę. Chwali dwie bramki Jakuba Żewłakowa — pierwsze w barwach Legii — i odwrócenie wyniku w końcówce. Podkreśla, że punkty na wyjeździe w tej lidze są bardzo cenne.
Pół żartem, pół serio: w pierwszym składzie Szczepaniak, o losach meczu przesądził Żewłakow — jak na trenera, który rzekomo nie stawia na młodzież, chyba całkiem nieźle?
Papszun nazywa taką ocenę „bezfaktyczną” i bezkontekstową: trener stawia na zawodników, których ma w kadrze, a to, czy młody gra, zależy od wielu składowych — poziomu szkolenia w klubie, polityki transferowej, obsady pozycji. Przypomina, że sam wywodzi się z piłki młodzieżowej i zawsze rozwijał zawodników. Mówi, że dziś w Legii młodzi „wchodzą ławą”, a on daje szansę każdemu, kto jest gotowy — jak Szczepan w pierwszym składzie czy Kuba Żewłakow, w którego mocno inwestuje.
Dlaczego pierwsza połowa wyglądała tak słabo i jak tłumaczyć błędy zespołu.
Pierwszą połowę opisuje jako grę bez intensywności: Legia przegrywała pojedynki i stykówki, a z piłką wyglądała słabiutko. Przyznaje, że trudno to wytłumaczyć, skoro — jak mu się wydaje — zawodnicy byli świadomi, o co grają, ale od części z nich nie można wymagać dźwigania ciężaru meczu — przychodzą z czwartej czy pierwszej ligi i błędy muszą popełniać. Zapowiada, że sztab będzie dociekał, dlaczego drużyna nie wyciągnęła wniosków po podobnie przebiegającym meczu ze Śląskiem Wrocław, w którym utrzymał ją w grze Ottó Hindrich. Podkreśla, że Legia dopuszcza rywali do niewielu sytuacji, ale są to okazje klarowne, przy których przeciwnik niewiele musi zrobić.
Jak trener ocenia rozwój Jakuba Żewłakowa i czy w perspektywie miesiąca–dwóch młody pomocnik dostanie szansę gry od pierwszej minuty.
Papszun mówi o dużym postępie: wcześniej Żewłakow był odbierany jako zawodnik utalentowany, ale grający głównie w jednej fazie, przy piłce. Poprawił kompleksowość gry i mocno zwiększył intensywność, więc wszedł do rywalizacji. Wejście w przerwie ostatniego meczu nie było przypadkiem — trener do końca wahał się, czy w pierwszym składzie ma wystąpić on, czy Ševčík. Przez cztery kolejki uzbierał więcej minut niż wcześniej w całej dotychczasowej grze w Legii i zdaniem trenera nie jest już zawodnikiem pomostowym między akademią a pierwszą drużyną, tylko puka do drzwi składu.
Ocena debiutu Michala Ševčíka, który dzień po urodzinach strzelił gola, oraz jego współpracy z Bartoszem Kapustką.
Papszun mówi, że lepszego debiutu nie mogło być: urodziny, nazajutrz debiut i bramka na 1:0, do tego kilka zagrań, które nazywa klasowymi. Sam wraca do zmiany w przerwie, bo z trybun mogła wyglądać dziwnie — nie była podyktowana słabą grą, tylko uznaniem, że czterdzieści pięć minut w debiucie wystarczy. Chciał też dać szansę Jakubowi Żewłakowowi, który zrobił postęp i zasłużył na minuty. Tłumaczy, że stara się być sprawiedliwy, ale czasem wygrywa dobro drużyny, taktyka pod mecz albo charakterystyka rywala, a przy 4:0 uznał zmianę za właściwą.
Czy wypożyczenie nie byłoby lepszą opcją dla Samuela Kováčika, któremu trudno będzie regularnie łapać minuty.
Wszystko zależy od ruchów przychodzących, bo kadra Legii jest dziś wąska — do gry jest 18-19 zawodników. Przy urazach i kartkach klub nie może na początku sezonu pozbywać się piłkarzy tylko dlatego, że nie zagrali w dwóch pierwszych kolejkach. Papszun chce mieć do dyspozycji przynajmniej dwudziestkę i realną rywalizację na pozycjach, bo to koło napędowe rozwoju. Przyznaje przy tym, że z perspektywy rozwoju Kováčika wypożyczenie trzeba rozważyć i że klub się nad tym tematem pochyli.
Którzy z młodych zawodników zostają w kadrze pierwszej drużyny, a kto wraca do rezerw?
Papszun nie chce ściśle przypisywać zawodników do jedynki albo dwójki — połączenie obu zespołów ma być bardzo ścisłe, bez bariery, strefy komfortu i z płynnymi przejściami. Zaznacza, że chłopcy muszą się starać i na miejsce w pierwszej drużynie zasłużyć. Z wymienionych bliżsi wypożyczenia są Gieroba i Ruszkiewicz, bo powinni grać wyżej niż poziom drugiej ligi.
Co przekonało nowego trenera rezerw do przyjścia do Legii II i jakie są jego pierwsze wrażenia?
Marcin Matysiak wymienia wielkość, historię i tradycje klubu oraz przedstawiony mu projekt: zasady współpracy pierwszego zespołu z drugim i drugiego z całą akademią. Mówi też o profesjonalnych obiektach treningowych i o tym, że w Legii najważniejszy jest zawodnik i jego rozwój.
Czy trener rezerw nadaje na tych samych falach z Markiem Papszunem?
Pierwszego dnia pracy Matysiak spotkał się z Papszunem i zaakceptował ustalone zasady; bieżący kontakt w sprawie zawodników utrzymuje przez Marka Wasiluka, a o modelu gry rozmawia też z Arturem Węską. Model gry rezerw oraz U-19 i U-17 ma być zbliżony do pierwszego zespołu, choć — jak zaznacza — nie da się go skopiować jeden do jednego.
Jaki jest pomysł na najświeższy transfer i czy nie zablokuje młodszych zawodników z akademii?
Nowy napastnik ma najpierw poznać zasady i funkcjonowanie na pozycji w drugim zespole; profilem i warunkami fizycznymi różni się od zawodników akademii. O miejscu w składzie ma decydować rywalizacja — jeśli młodszy zawodnik wygląda lepiej i jest bardziej perspektywiczny, to on zagra.
Czy kadra drugiego zespołu jest już zamknięta, czy klub szuka jeszcze zawodników?
Zdaniem Matysiaka kadra nigdy nie będzie zamknięta, bo drzwi między U-17, U-19, rezerwami i pierwszym zespołem mają stać otworem — pytanie tylko, kto sam przez nie przejdzie. Z zewnątrz w grę wchodzą wyłącznie zawodnicy perspektywiczni, bo uzupełnianie kadry dla samego uzupełniania nie ma sensu. Trener chwali wieloletnią pracę trenerów akademii i zauważa, że pod względem wieku Legia II jest chyba drugą najmłodszą drużyną w lidze.
Pytanie o odczucia po dniu, w którym jeden mecz Legia wygrała, a drugi przegrała.
Papszun przypomina, że z siedmiu sparingów drużyna przegrała tylko ten ostatni. Ocenia go jako specyficzny: bardzo słaba pierwsza połowa z piłką, dużo lepsza druga, a o wyniku zdecydowały dwie jedenastki, przy których widzi kontrowersje, bo — jak mówi — podobne sytuacje jego zespół też miał. Z wyniku nie jest zadowolony, ale uważa, że nie oddaje przebiegu gry. Pierwszy mecz wygrany, z dobrymi momentami i dużą liczbą młodych zawodników, którzy się pokazali — ci, którzy się nie sprawdzili, mają tydzień na poprawę.
Pytanie o dużą liczbę młodzieży sprawdzanej w przygotowaniach i o to, czy ktoś zostaje z pierwszą drużyną na stałe.
Papszun zapowiada, że większość młodych zawodników widzianych tego dnia zostanie w Legii na rundę i będzie funkcjonować z pierwszym zespołem, a o kadrze meczowej będzie decydował z meczu na mecz. Kilku pokazało się z dobrej strony i jeśli będą lepsi od starszych, bardziej doświadczonych, dostaną szansę.
Czy brak skuteczności to kwestia jakości w ataku, czy koncentracji i wykończenia.
Papszun odpowiada, że brak efektów zawsze oznacza jakiś problem, i przypomina, że wcześniej zarzucano drużynie brak sytuacji, a teraz tworzy ich mnóstwo — kłopot został przesunięty na finalizację. Tłumaczy to okresem przygotowawczym i tym, że dochodzą nowi zawodnicy: Łukasz Zjawiński w poprzednim meczu był skuteczny, w tym nie. Brakuje stabilizacji i chłodnej głowy, a u młodych każdy przypadek jest inny.
Czy to będzie sezon stabilizacji po roku z trzema trenerami i wieloma zmianami kadrowymi.
Papszun kwituje to trzeźwo: sezon stabilizacji będzie wtedy, gdy będą wyniki, a jak wyników nie będzie, przyjdzie zmiana trenera. Wierzy w drużynę i w młodych, którzy dostają szansę i grają w każdym meczu kontrolnym. Przypomina, że pracuje w Legii dopiero pół roku, a już widać postęp debiutantów; liczy, że podobnie będzie z zawodnikami po wypożyczeniach i z akademii.
Ocena występu młodego zawodnika, który zmarnował trzy sytuacje.
Papszun widzi same plusy: to młody gracz i jego pierwsze sytuacje w pierwszej drużynie Legii. Musi tego doświadczyć, popełniać błędy i marnować, żeby później strzelać. Mówi, że przechodził obok niego i chwilę rozmawiali — zawodnik był wkurzony, ale usłyszał, że skoro dochodzi do takich sytuacji, to trzeba je tylko spokojnie wykorzystywać. Innej drogi nie ma — bez tego czołowych postaci nie będzie.
Co zadecydowało o tym, że w Legii nie będzie Patryka Kuna, chwalonego wcześniej za formę?
Papszun potwierdza, że na tej pozycji jest już obsada, ale dodaje drugi powód: to zawodnicy starsi, dwóch po trzydziestce, a kadra nie może opierać się tylko na nich. Klub chce przyjrzeć się wypożyczonym graczom i dać szansę zawodnikom z akademii, nie wyklucza też transferów, które podniosłyby jakość.
Czy wypożyczona trójka, która rozegrała ponad dwa tysiące minut, jest gotowa na Legię — albo przynajmniej na zgrupowanie?
Papszun potwierdza: chce ich zobaczyć na treningach i zabrać na zgrupowanie, żeby „dotknąć” i sprawdzić ich w konfrontacji z zawodnikami pierwszej drużyny. Zapowiada, że dostaną szansę w meczach sparingowych.
Dziennikarz pyta o występy młodych zawodników — Samuela Kováčika, Jakuba Żewłakowa i Jana Leszczyńskiego — i o ich szanse na grę z Motorem Lublin.
Papszun nie chce oceniać na gorąco. Żewłakow i Kováčik niewiele dali w ofensywie, ale grali z dobrą intensywnością; muszą się rozwijać i grać, bo trudno od razu brylować w Legii. Leszczyński zagrał bardzo solidnie w obronie, gdzie trzeba być „żołnierzem”, i szkoda tylko niewykorzystanej okazji. Ocena: „na duży plus”.
Jaki jest pomysł na Jakuba Żewłakowa po przedłużeniu jego kontraktu i jak trener ocenia dotychczasową współpracę z nim?
Papszun zastrzega, że to pytanie o przyszłość, a kadra na kolejny sezon dopiero się układa. Chciałby, żeby młodzi grali, ale przypomina, że przez czternaście meczów Legia walczyła o życie — to nie były warunki do rozwoju, tylko do przetrwania. Broni się przed łatwymi receptami: pierwsza drużyna ma konkretne cele i nie jest poligonem doświadczalnym, a debiut bez przygotowania porównuje do wpuszczenia dzieciaka do ringu. Podaje przykład Jana Leszczyńskiego, który zamiast grać całą rundę na wypożyczeniu musiał zostać z powodu braków w kadrze. Gratuluje drugiej drużynie awansu i zapowiada ściślejszą współpracę pierwszego zespołu z akademią pod nowym dyrektorem.
Czy trener stawia sobie za cel, by sportowe ambicje Legii realizowały się z udziałem wychowanków — tak jak w Lechu Poznań, gdzie o sile zespołu stanowią Antoni Kozubal, Michał Gurgul czy Bartosz Mrozek?
Papszun każe patrzeć na Lecha jak na projekt i docenia jego konsekwencję: strategia nie zmienia się mimo wyników pierwszego zespołu. W Legii, jak twierdzi, takiej ciągłości nie było — dlatego mówi o nowym otwarciu. Chce, żeby akademia, druga drużyna i pierwszy zespół były jednym tworem, bez podziałów, z ciągiem zawodników przechodzących kolejne ścieżki. Przypomina, że nawet w Poznaniu wychowankowie potrzebowali czasu i wypożyczeń, jak wcześniej Jakub Moder czy Kamil Jóźwiak. Na koniec odrzuca medialną tezę, że nie lubi młodych — nazywa ją mitomanią.
Czy trener przychyliłby się do pomysłu, żeby nazwać ośrodek treningowy albo akademię Legii imieniem Jacka Magiery?
Papszun odpowiada, że oczywiście tak. Powtarza, że odszedł duży autorytet, a to miejsce idealnie pasuje do wartości, jakimi Magiera żył i jak podchodził do ludzi. Zwraca uwagę, że LTC to przede wszystkim akademia — pierwszy zespół jest tam mniejszością — i że taki patron byłby dobrym przykładem dla wszystkich, którzy tam trafiają: żeby iść z wartościami i być po prostu dobrym, porządnym człowiekiem.
Pytanie o Henrique Arreiola, który w rundzie zagrał 19 minut — jaka jest jego przyszłość w najbliższych tygodniach i w perspektywie kolejnego sezonu.
Zdaniem Papszuna wszystko zależy od samego zawodnika i jego dyspozycji; rozmowa podsumowująca przerwę odbyła się w dniu konferencji. Sztab poświęca mu dużo czasu: działania indywidualne na boisku, analizy i rozmowy indywidualne, i wierzy w niego tak jak we wszystkich zawodników, których ma — a z młodymi graczami pracuje szczególnie. Trener zastrzega jednak, że za zawodników nikt nie wyjdzie na boisko — muszą wejść do rywalizacji i chcieć bardziej niż sztab.
Trener mówił po meczu, że wychowankowie udźwignęli trudy spotkania — czy któryś z nich ma szansę zagrać od pierwszej minuty?
Papszun rozdziela dwie sytuacje: wejście z ławki w końcówce, kiedy idzie się va banque i wnosi energię, a kompleksowość działań schodzi na drugi plan, oraz mecz od pierwszej minuty, w którym trzeba umieć się zachować we wszystkich fazach i subfazach. Dla debiutanta w piłce seniorskiej to może być trudne. Wojciecha Urbańskiego ocenia natomiast bardzo dobrze i widzi go blisko pierwszego składu.
Czy okoliczności meczu i pokazana wola walki mogą stać się motorem napędowym zespołu na resztę sezonu.
Papszun zastrzega, że nie ma gwarancji, iż kolejny mecz będzie dobry. Widzi jednak wiele pozytywów: dobrą grę mimo stanu boiska i mocnego, dobrze zorganizowanego przez Dawida Szwargę rywala na terenie, na którym wygrał wcześniej tylko Raków. Cieszy się, że młodzież — debiutant Kováčik oraz wychowankowie Żewłakow i Urbański — dźwignęła trudny moment, gdy kontuzja Wszołka rozbiła plan zmian, a przejście na dwóch napastników zdało egzamin. Szczególnie chwali Čolaka za codzienne nastawienie rezerwowego: tym razem to zawodnicy z ławki uratowali wynik.
Czy dyrektor akademii żegnał się z trenerem przed odejściem i jak wygląda współpraca akademii z pierwszą drużyną, zwłaszcza po zwycięstwie młodzieży z Ajaxem?
O zwycięstwie w Lidze Młodzieżowej Papszun mówi z uznaniem: gratuluje młodzieży, chwali samo spotkanie i podkreśla, że zawodnicy Legii nie odstawali od rywala — to dla niego budujące. O odejściu dyrektora akademii nie wie nic i odsyła do menedżmentu oraz włodarzy klubu. Tłumaczy, że ma na głowie wyłącznie sprawy pierwszego zespołu, a przez zgrupowanie kontakt z dyrektorem akademii był minimalny. Za przepływ zawodników z akademii do pierwszej drużyny odpowiada u niego kto inny.