PapszunPapszun o: okres przygotowawczy
15 bloków pytań i odpowiedzi, od najnowszego. Każdy prowadzi do konferencji i do momentu w nagraniu.
Aktualizacja: po konferencji z 11 października 2026. Pytania i odpowiedzi są streszczeniami redakcji; dosłowne słowa — w transkrypcie pod linkiem.
Czy lepiej przygotowywać drużynę w trzytygodniowej przerwie na kadrę, czy w klasycznej, półtoratygodniowej?
Papszun dostosowuje się do kalendarza: tydzień, dwa czy trzy — Legia nie gra w pucharach, więc czasu jest zawsze wystarczająco, a dłuższą przerwę trzeba maksymalnie wykorzystać. Dwa sparingi z dziewięcioma golami i mecz z Wisłą pokazały, że drużyna tworzy sytuacje; czyste okazje Adamskiego, Chodyny i Ševčíka należało jednak wykorzystać.
Pytanie o wyjątkowo długą przerwę na mecze reprezentacji: nad czym Legia pracowała, co dały dwa sparingi i gdzie trener chciałby zobaczyć efekt tych trzech tygodni.
Papszun ocenia przerwę jako owocną, mimo że sporo młodych zawodników wyjechało na zgrupowania kadr, a zespół miał problemy zdrowotne. Wahan Biczachczjan i Shinnosuke Fukuda trenują już z drużyną, choć w sparingach jeszcze nie grali. Dużo uwagi poświęcono rozwojowi indywidualnemu i podsumowaniu półmetka rundy — dziewięciu spotkań. W dwóch sparingach Legia strzeliła dziewięć bramek; trener przypomina, że Legia ma najwięcej bramek w Ekstraklasie, i chce dalej rozwijać atak, pamiętając, że fundament jest w obronie. Liczą się dynamika gry, momenty po odbiorach i przechwytach oraz stałe fragmenty.
Pytanie o zbliżającą się, dłuższą niż zwykle przerwę reprezentacyjną: czy będzie ona kolejnym okresem przygotowawczym i jakie są plany poza sparingiem z Sosnowcem.
Papszun potwierdza, że przerwa jest specyficzna, bo trzytygodniowa — takiej nie pamięta poza mistrzostwami świata w Katarze. Zaplanowane są dwa sparingi: z Zagłębiem Sosnowiec i z Koroną Kielce. Nie wie jeszcze, ilu zawodników dostanie powołania, ale grupa wyjeżdżających będzie. Dla tych, którzy zostaną, to ważny czas na budowę zespołu i rozwój zawodników — chce z niego wycisnąć maksa, bo przed drużyną jest pół rundy.
Pytanie o Pawła Wszołka, od lat nazywanego maszyną: czy za powrotem do najlepszej dyspozycji stoi jakaś metoda sztabu, czy po prostu to, że zawodnik wyzdrowiał i mógł normalnie się przygotować.
Papszun mówi, że nie był to łatwy czas ani dla zawodnika, ani dla całej drużyny — był kontuzjowany dwukrotnie w jednej rundzie, a to zdarzało mu się w karierze rzadko, więc doszła trudność mentalna i konieczność zaakceptowania sytuacji. Sztab pomagał mu w różnoraki sposób i z tym sobie poradzili. Po okresie przygotowawczym zawodnik wraca do swojej dyspozycji; trener trzyma kciuki przede wszystkim za zdrowie i wierzy, że wróci do najlepszych czasów w Legii.
Czy sparing z Radomiakiem i mecz rezerw dają Legii dodatkową wiedzę o tym rywalu w porównaniu z poprzednimi przeciwnikami.
Trener nie przecenia takich informacji. Podkreśla, że to początek rozgrywek, w klubach zmieniły się kadry, strategie i trenerzy — jak w Radomiaku — więc rywala trzeba analizować od nowa. Najważniejsza i tak jest własna gra, a zespół chce zagrać lepiej niż w ostatnim spotkaniu.
Niewykorzystane sytuacje i wnioski z pierwszej wygranej w sezonie.
Przy niewykorzystanych okazjach spokoju nie zachował — Legia powinna była te bramki strzelić i nie zamierza szukać wymówek. Podaje liczby: dwadzieścia cztery strzały na wyjeździe, siedem czystych szans, jedna wykorzystana; mecz można było ustawić sobie wcześniej. Zaznacza, że to pierwsze spotkanie sezonu, więc najważniejsze było wygrać i zagrać dobry mecz, żeby uwiarygodnić dobry okres przygotowawczy. Podkreśla serię pięciu zwycięstw z rzędu i budowanie mentalu drużyny, ale odżegnuje się od hurraoptymizmu: zostały trzydzieści trzy kolejki, a najważniejszy jest kolejny mecz — fokus tylko na Zagłębiu Lubin.
Ile odpowiedzi trener ma już w głowie, a ile pytań zostało na dwie doby przed pierwszym meczem sezonu?
Papszun podsumowuje pięć tygodni okresu przygotowawczego — każdy dzień miał być wykorzystany na maksa. Mówi o sporej przebudowie: odeszło trzynastu graczy, dwóch jest kontuzjowanych ze zgodą na odejście, pięciu dołączyło, a drużyna została mocno odmłodzona. Zespół jest w gotowości, a co przyniesie sezon — to „dreszczyk emocji”.
Prośba o podsumowanie dwóch rozegranych tego dnia meczów kontrolnych i pytanie, czy dwie różne jedenastki oznaczają już podział na pierwszy i drugi skład.
Papszun mówi, że to koniec sparingowej części okresu przygotowawczego — szósty i siódmy mecz kontrolny — i że po raz pierwszy większość zawodników zagrała po 90 minut. Dzień miał dać pełne obciążenie i przegląd kadry przed ligowym otwarciem w Szczecinie. Podziału na pierwszy i drugi skład nie potwierdza: sprawdzał warianty i chce, żeby rywalizacja została otwarta.
Czy brak skuteczności to kwestia jakości w ataku, czy koncentracji i wykończenia.
Papszun odpowiada, że brak efektów zawsze oznacza jakiś problem, i przypomina, że wcześniej zarzucano drużynie brak sytuacji, a teraz tworzy ich mnóstwo — kłopot został przesunięty na finalizację. Tłumaczy to okresem przygotowawczym i tym, że dochodzą nowi zawodnicy: Łukasz Zjawiński w poprzednim meczu był skuteczny, w tym nie. Brakuje stabilizacji i chłodnej głowy, a u młodych każdy przypadek jest inny.
Porównanie letniego okresu przygotowawczego z zimowym, gdy przejmował rozbity zespół.
Papszun mówi, że jemu pracuje się podobnie, bo zespół zaufał i wierzy w to, co robi sztab. Łatwiej jest natomiast zawodnikom: wiedzą już, czego się spodziewać, a strategia i wymagania są bardzo precyzyjne. Bez zaufania i wiary praca byłaby dużo cięższa. Kończy stwierdzeniem, że drużyna poszła za ideą, a on sam jest ciekaw, dokąd ich to zaprowadzi.
Powody nieobecności Zorana Arsenicia i stan zdrowia Antonio Čolaka.
Papszun wymienia dwa główne osłabienia: nie grali Arsenić i Wojciech Urbański. Čolak ucierpiał po brutalnym wejściu bramkarza w poprzednim meczu kontrolnym — trener nazywa to pseudourokami sparingów, w których nie ma kartek i zawodnicy niektórych drużyn pozwalają sobie na więcej. Mówi o pęknięciu kości jarzmowej i możliwej operacji, zaznaczając, że sprawa nie jest aż tak poważna, mimo że dotyczy twarzy.
Dziennikarz pyta o plany na przerwę: urlopy, termin powrotu i kształt okresu przygotowawczego.
Papszun tłumaczy, że plan nie był jeszcze domknięty, bo sztab czekał na rozstrzygnięcia ostatniej kolejki. Zapowiada, że wróci do pracy koło dwudziestego czerwca, potem tydzień na miejscu i wyjazd na zgrupowanie do Niemiec, a po powrocie treningi na własnych obiektach. Precyzyjny harmonogram klub poda na początku tygodnia.
Czy wypożyczona trójka, która rozegrała ponad dwa tysiące minut, jest gotowa na Legię — albo przynajmniej na zgrupowanie?
Papszun potwierdza: chce ich zobaczyć na treningach i zabrać na zgrupowanie, żeby „dotknąć” i sprawdzić ich w konfrontacji z zawodnikami pierwszej drużyny. Zapowiada, że dostaną szansę w meczach sparingowych.
Jak radzić sobie z natłokiem absencji — do kontuzji dochodzi kartkowa pauza Rafała Augustyniaka — i czy jest jedna przyczyna fali urazów od początku okresu przygotowawczego?
Papszun nazywa urazy największym problemem zespołu w tym okresie i zapowiada, że w drugiej rundzie dojdą jeszcze zawieszenia za kartki, bo wielu zawodników jest zagrożonych. Stąd brak stabilizacji w składzie. Wypadli gracze, których od początku uważał za kluczowych na skrzydle. Jednej przyczyny nie widzi: składa się na to intensywny proces treningowy, przy którym podatność na urazy jest naturalna, pogoda, boiska i wcześniejsze dysfunkcje poszczególnych zawodników. Kumulacja jest spora, ale to część gry drużynowej — jedni wypadają, wchodzą inni i muszą to udźwignąć.
Dziennikarz prosi o uporządkowanie sytuacji kadrowej przed inauguracją rundy: kto jest gotowy do gry, kto nie, a gdzie walka o miejsce w składzie wciąż trwa.
Papszun zaczyna od tego, że cieszy się z powrotu rozgrywek. Wskazuje dwa poważniejsze, długotrwałe urazy — tych zawodników w meczu nie będzie. Do dyspozycji wraca za to czwórka piłkarzy, którzy ostatnio nie trenowali z zespołem: Paweł Wszołek, Radovan Pankov, Kacper Chodyna i Steve Kapuadi, kontuzjowany na zgrupowaniu w Hiszpanii. Każdy ma innego rodzaju dolegliwości, więc decyzja zapadnie po ostatnim treningu — przy mrozie wprowadzanie ich od razu w dużą dynamikę oznacza ryzyko.