Papszun po meczu ze Śląskiem: pożegnanie Artura i wyjście z twarzą
Legia Warszawa zremisowała u siebie ze Śląskiem Wrocław 1:1 w meczu, który był pożegnaniem Artura Jędrzejczyka. Rafał Adamski wyrównał dopiero w czwartej minucie doliczonego czasu, a Marek Papszun na konferencji mówił o dumie, o presji, którą sam nałożył na drużynę, i o pierwszej połowie, w której rywal miał większą kulturę gry. Remis nazwał wyjściem z twarzą.
- Mówca
- Marek Papszun, trener Legii Warszawa
- Data
- Typ
- konferencja pomeczowa
- Mecz
- Legia Warszawa – Śląsk Wrocław 1:1 (), PKO BP Ekstraklasa, 6. kolejka
- Źródło pierwotne
- MAREK PAPSZUN PO MECZU LEGIA WARSZAWA - ŚLĄSK WROCŁAW — kanał YouTube Legii Warszawa; wypowiedzi trenera od 0:24:43
- Zapis
- 210 wypowiedzi trenera, dosłownie; jak powstaje
- Cytuj jako
- Marek Papszun, konferencja pomeczowa, 28 sierpnia 2026, Legia Warszawa (YouTube); zapis: Papszunpedia, https://papszunpedia.pl/konferencje/2026-08-28-legia-slask-pomeczowa/

Mecz pod znakiem Artura Jędrzejczyka
Papszun zaczął od tego, że jest dumny, iż mógł prowadzić Legię w takim meczu. Pożegnanie kapitana nazwał żegnaniem postaci wybitnej — nie tylko dla klubu, ale dla polskiej piłki — i dodał, że takich ludzi docenia się najbardziej wtedy, kiedy odchodzą, bo ciężko ich zastąpić.
Z pożegnania zrobił wzorzec dla drużyny: pięć cech wyliczonych jednym ciągiem, z jednym wspólnym mianownikiem.
▶ 0:25:22„chcielibyśmy być taki po prostu jak Artur, tacy jak Artur Jędrzejczyk. I to dzisiaj zawodnicy słyszeli przez te ostatnie 2 dni, jak go z nami nie było, że chcemy być taką drużyną z charakterem, która się poświęci, która ma pasję, która jest zdeterminowana, żeby wygrywać i ma jakość.”
Trener od razu zastrzegł, że to poprzeczka, a nie hasło — „Nie jest to łatwo być Arturem Jędrzejczykiem”. Wieczór przygotowany przez trybuny ocenił krótko.
▶ 0:26:13„Fantastyczne pożegnanie, no kibice stanęli naprawdę na wysokości zadania, jak zwykle kibice Legii Warszawa. Petarda.”
Dlaczego kapitan zagrał od pierwszej minuty
Roman Kołtoń pytał, jak zapadła decyzja o wystawieniu Jędrzejczyka w wyjściowym składzie — dziennikarze spodziewali się raczej krótkiego wejścia na koniec meczu. Odpowiedź była jednoznaczna.
▶ 0:27:35„Nie trzeba było mnie namawiać. Bardziej wychodziłem z taką inicjatywą też, żeby zaczął od początku, dlatego że no w trakcie meczu mogłoby być to trudne.”
Dodał, że przy niekorzystnym wyniku byłoby to jeszcze trudniejsze. Chodziło też o kibiców i o to, żeby Jędrzejczyk po raz ostatni wyprowadził zespół z opaską.
Do zastrzeżeń, że klub nie umie się przy takich okazjach zachować, odniósł się osobno: termin był przemyślany.
▶ 0:28:32„przyznam szczerze, że byłem też przeciwnikiem żegnania go, jeżeli by miało do tego dojść, w tym ostatnim spotkaniu z Motorem. Oczywiście ta historia później miała inny trochę bieg, bo nie zapadła w ogóle decyzja, ale gdyby nawet zapadła decyzja, że Artur ma kończyć, to uważałem, że nie powinno to się stać w takim meczu, gdzie odchodzi jeszcze ośmiu innych zawodników, że to musi być mecz dedykowany tylko Arturowi.”
Zamieszanie wokół daty pożegnania nazwał skutkiem „dynamiki jakby decyzyjnej”, a klubowi pogratulował organizacji wieczoru.
Pierwsza połowa: proste straty i kultura gry rywala
Największa część konferencji to samokrytyka. Papszun powiedział, że Śląsk niczym Legii nie zaskoczył — zaskoczyła go własna drużyna, która od ławki wyglądała na grającą wyraźnie poniżej możliwości. Wskazał dużą liczbę prostych strat i ryzykowne granie z pierwszej piłki w pierwszej i drugiej tercji boiska, tam gdzie sztab wymaga odpowiedzialności.
Zdaniem trenera akcje wolno dynamizować dopiero wyżej, kiedy zespół jest dobrze spozycjonowany i blisko siebie. Legia tego nie zrobiła, przez co narażała się na kontry i nie mogła złapać płynności. Najgorzej wypadło porównanie z rywalem.
▶ 0:38:14„Z kolei Śląsk jak miał piłkę, chyba że grał bezpośrednio, co też było groźne na tych dwóch napastników, to umiał się utrzymać przy piłce, nie tracił tak banalnie piłki w pierwszej połowie jak my i to było na dla nas takim największym zaskoczeniem, nie, że Śląsk po prostu miał większą kulturę gry od nas w tej po prostu pierwszej części.”
Jednocześnie odrzucił najwygodniejsze wytłumaczenie — że drużyna zlekceważyła rywala. Twierdził, że było odwrotnie. Wrocławian określił jako zespół ambitny, ale jeszcze niedoświadczony i nieobyty w takich meczach, któremu organizacja siadła mniej więcej od 60. minuty. Wtedy Legia przejęła kontrolę i stworzyła sobie większość sytuacji.
Mecz, który przerósł drużynę mentalnie
Pytany o przygotowanie do spotkania, Papszun bronił pracy analitycznej: klub robi wszystko, co dozwolone, żeby rozpoznać przeciwnika, a kto ma zastrzeżenia, może je kierować do odpowiednich komisji. Problem widział gdzie indziej.
▶ 0:33:55„Chyba ten mecz nas trochę przerósł, tak mentalnie, że kurde, no już głowa za bardzo chyba poszła w kierunku właśnie tego dużego meczu i chyba zawodnicy tego po prostu dzisiaj jeszcze nie dźwignęli.”
Uznał przy tym, że dobrze się stało, bo takie doświadczenie zespół buduje. Zaraz potem zacytował własne słowa z szatni po meczu.
▶ 0:34:12„Chłopaki, gracie w Legii Warszawa, to każdy mecz jest duży, bo są sold outy, tu jest petarda atmosfera, tu są tylko duże... duże mecze”
Hindrich uratował punkt
Wybór bramkarza Legii na najlepszego zawodnika meczu podniósł dziennikarz, a Papszun rozwinął temat w odpowiedzi. Pochwalił nie tylko to, co Ottó Hindrich wybronił, ale też jego spokój przy wyprowadzaniu piłki; do bramkarza wrócił jeszcze na koniec odpowiedzi.
▶ 0:36:06„Ottó nas uratował, no bo dwie bronił, no to są duże interwencje, no to są super sejfy, klasa.”
Papszun przypomniał, że w poprzednich meczach bramkarz bywał zły, bo nie miał czego bronić, a sztab wystawia zawodnikom noty po każdym spotkaniu — przy braku pracy nota wychodzi średnia. Tym razem miała być wysoka. Przy okazji nie zgodził się z rzutem karnym podyktowanym dla gości, choć samą akcję rywala nazwał kapitalną. Ocenę bramkarza zamknął prognozą.
▶ 0:36:50„Wróżę mu dużą karierę, naprawdę to będzie pewnie w przyszłości, mam nadzieję, że nie szybko, że to będzie duży transfer.”
Adamski: czuj na nosa i bramka w stylu Legii
Autor wyrównującego gola dostał charakterystykę, której nie da się pomylić z laurką. Papszun nazwał go zawodnikiem nieobliczalnym: potrafi strzelić bramkę fantastyczną, ale i zagrać słabo, jak wcześniej w Gliwicach. Tłumaczył to tym, że napastnik niedawno grał w pierwszej lidze i potrzebuje czasu, żeby ustabilizować dyspozycję.
Roman Kołtoń pytał wprost, czy Adamski ma spośród napastników największą „czutkę” do bramek. Trener rozdzielił w odpowiedzi tego gola od poprzednich i sięgnął po powiedzenie, które przypisał Frankowi Smudzie.
▶ 0:30:58„to dzisiaj akurat bardzo ładna bramka, ale te poprzednie takie na czuja trochę, na nosa, jak to się mówi, jak to... trener Franek Smuda mówił, że... że na nosa ma czuja i Adams umie się znaleźć w tych sytuacjach.”
Instynkt w polu karnym nazwał czymś niedefiniowalnym — sprytem, którego trudno się wypracować. Samą bramkę zaliczył jednak do tych, które sztab ćwiczy.
▶ 0:31:31„A takie elementy jak dzisiaj bramka, to uważam, że tak, nad tym pracujemy, to była bramka w naszym stylu, dobra dynamika akcji, tempo, dośrodkowanie z odpowiedniej przestrzeni”
Wyliczał dalej: dośrodkowanie spod linii, przed którym ciężko się wybronić, nabiegający napastnicy, dobrze zbudowana pozycja, egzekucja. Takich akcji było zdaniem trenera za mało, bo po wprowadzeniu piłki w pole karne brakowało timingu. Jana Kuchtę pochwalił za jakość, ale zauważył, że nie ma jeszcze z kolegami zrozumienia przy atakowaniu szesnastki — bywał za polem karnym, podczas gdy Łukasz Zjawiński czekał na długim słupku.
Bilans drugiej połowy, w której Legia osaczyła rywala, zamknął potocznym słowem, które w jego ustach brzmi łagodniej, niż wygląda na papierze.
▶ 0:32:08„Jak już osaczyliśmy w drugiej połowie więcej tego przeciwnika, no to brakowało nam takiego... wykończenia, ale też stworzyliśmy sobie cztery sytuacje takie bardzo dobre, więc to nie był aż taki paździerz.”
Wychowankowie i stan akademii
Osobny wątek dotyczył młodych. Papszun przeszedł do niego, chwaląc zmiany — wśród nich wejście Wojciecha Urbańskiego.
▶ 0:39:39„no to jest duża sprawa, kolejny młody zawodnik debiutuje w Legii Warszawa. Było tu narzekanie też, że nie grają wychowankowie, no odkąd ja jestem, no to tych debiutów już kilka tutaj było”
Wyliczył nazwiska tych, którzy zadebiutowali za jego kadencji, i przyznał, że wcześniej takich debiutów było mało. Mówił o zaniedbaniach z przeszłości i o tym, że zbudowanie zawodnika to proces, ale ocenił, że akademia wygląda teraz dobrze. Wskazał też ludzi, którzy pracują z chłopakami na co dzień — Daniela Łukasika i Marka Wasiluka — oraz rolę drugiej ligi jako miejsca ogrywania młodych.
Presja od trenera i mało czasu na analizę
Ostatnie pytanie dotyczyło tego, czy pożegnanie nie rozproszyło drużyny. Papszun zaprzeczył i wziął winę na siebie: to on mówił zespołowi o dużym meczu i o tym, że trzeba wygrać, żeby Jędrzejczyk zapamiętał ten dzień tak jak całą karierę — jako wygrany. O dorobku kapitana powiedział, że czternastu trofeów jego głowa nie pojmuje, „może jest za mała”.
Drugą połowę pochwalił, ale w tym samym zdaniu przypomniał, jak blisko było innego wyniku.
▶ 0:42:06„pochwalić drużynę za tą drugą połowę, że się dźwignęła i wyszliśmy po prostu z twarzą, bo też mogliśmy przegrać, no, te dwie szanse były takie duże, no, to były mega sytuacje dla przeciwnika i różnie to też mogło się potoczyć”
Konferencję zamknął zdaniem o kalendarzu, w którym uroczysty wieczór nie robi przerwy.
▶ 0:42:30„Mamy mało czasu teraz, bo już gramy we wtorek, więc trzeba do jutra do 11:30 przeanalizować mecz i dalej.”
Najważniejsze cytaty
Wersja bez zająknięć; dosłowny zapis pod linkiem czasu i w transkrypcie.
▶ 0:25:22„chcielibyśmy być taki po prostu jak Artur, tacy jak Artur Jędrzejczyk.”
▶ 0:26:24„Petarda.”
▶ 0:27:35„Nie trzeba było mnie namawiać.”
▶ 0:32:23„Jak już osaczyliśmy w drugiej połowie więcej tego przeciwnika, no to brakowało nam takiego... wykończenia, ale też stworzyliśmy sobie cztery sytuacje takie bardzo dobre, więc to nie był aż taki paździerz.”
▶ 0:33:55„Chyba ten mecz nas trochę przerósł, tak mentalnie, że kurde, no już głowa za bardzo chyba poszła w kierunku właśnie tego dużego meczu i chyba zawodnicy tego po prostu dzisiaj jeszcze nie dźwignęli.”
▶ 0:34:12„Chłopaki, gracie w Legii Warszawa, to każdy mecz jest duży, bo są sold outy, tu jest petarda atmosfera, tu są tylko duże... duże mecze”
▶ 0:35:07„Ottó, Ottó tu nas uratował.”
▶ 0:36:50„Wróżę mu dużą karierę, naprawdę to będzie pewnie w przyszłości, mam nadzieję, że nie szybko, że to będzie duży transfer.”
▶ 0:38:26„Śląsk po prostu miał większą kulturę gry od nas”
▶ 0:41:43„Już 14 trofeów to jest to, moja głowa tego nie pojmuje, może jest za mała.”
O kim i o czym mówił
Artur Jędrzejczyk · 7Śląsk Wrocław · 6Ottó Hindrich · 5Legia Warszawa · 4Rafał Adamski · 3Jan Kuchta · 3Łukasz Zjawiński · 2Mateusz Szczepaniak · 2akademia · 2Marek Papszun · 1Mileta Rajović · 1Michal Ševčík · 1Wojciech Urbański · 1Jakub Żewłakow · 1Jan Leszczyński · 1Samuel Kováčik · 1Erik Mikanowicz · 1Daniel Łukasik · 1Marek Wasiluk · 1Franciszek Smuda · 1Motor Lublin · 1Piast Gliwice · 1Gliwice · 1Roman Kołtoń · 1Prawda Futbolu · 1Jan Pindral · 1Śląsknet · 1Maciej Kaliszuk · 1Przegląd Sportowy Onet · 1Pierwsza Liga · 1Druga Liga · 1trzecia tercja · 1Łazienkowska 3 · 1
Pytania i odpowiedzi
Jak zakończył się mecz Legia Warszawa – Śląsk Wrocław 28 sierpnia 2026?
Remisem 1:1 w 6. kolejce Ekstraklasy. Śląsk prowadził od 35. minuty po golu Piotra Samca-Talara z rzutu karnego, a Rafał Adamski wyrównał w czwartej minucie doliczonego czasu gry.
Dlaczego Artur Jędrzejczyk zagrał w tym meczu od pierwszej minuty?
Papszun powiedział, że nikt nie musiał go do tego namawiać — sam wyszedł z taką inicjatywą. Wpuszczanie kapitana w trakcie meczu przy niekorzystnym wyniku byłoby trudne, a od początku mógł po raz ostatni wyprowadzić zespół z opaską i przyjąć owację od trybun.
Co Papszun powiedział o pierwszej połowie?
Ocenił ją krytycznie: zbyt dużo prostych strat, ryzykowne granie z pierwszej piłki i brak płynności. Przyznał, że Śląsk miał wtedy większą kulturę gry od Legii, i dodał, że to jego drużyna sama siebie zaskoczyła, a nie rywal.
Kto został wybrany najlepszym zawodnikiem meczu Legia – Śląsk?
Nagrodę MVP dostał bramkarz Ottó Hindrich. Trener wymienił dwie duże interwencje, pochwalił też jego spokój przy wyprowadzaniu piłki i powiedział, że wróży mu dużą karierę oraz duży transfer w przyszłości.
Co Papszun mówił o młodych zawodnikach Legii?
Podkreślił kolejny debiut wychowanka i wyliczył młodych, którzy zadebiutowali za jego kadencji. Ocenił, że akademia wygląda teraz dobrze, choć zbudowanie zawodnika to proces, a wcześniej były w klubie zaniedbania.
Kiedy Legia grała następny mecz po spotkaniu ze Śląskiem?
Już we wtorek — trener powiedział, że zostaje mało czasu i mecz trzeba przeanalizować do godziny 11:30 następnego dnia.
Zobacz też
Tematy: kibicenapastnicykalendarzbramkarz
Mecz: Legia Warszawa – Śląsk Wrocław 1:1
Inne konferencje z tym rywalem: Konferencja przedmeczowa 26 sierpnia 2026;
Pełny zapis konferencji
Kliknij czas, żeby odsłuchać fragment — nagranie odtworzy się w odtwarzaczu na górze strony.
Rzecznik prosi trenera o komentarz do meczu Legia Warszawa – Śląsk Wrocław (1:1, 6. kolejka Ekstraklasy), rozegranego jako pożegnanie Artura Jędrzejczyka.
Proszę o komentarz trenera do tego spotkania.
No, na wstępie chciałem powiedzieć, że jestem dumny, że mogłem prowadzić Legię Warszawa w takim meczu, w tak wielkim meczu, gdzie żegnaliśmy postać wybitną, no wybitnego piłkarza Legii Warszawa, ale nie tylko, tylko Legii, ale polskiej piłki. Myślę, że jak zawsze bardziej się docenia takie osoby, kiedy, kiedy one odchodzą i ten czas mija, bo, bo ciężko takich ludzi zastąpić. To co kibice dzisiaj wywiesili, to pełna zgoda. I my chcieliśmy, chcielibyśmy być taki po prostu jak Artur, tacy jak Artur Jędrzejczyk. I to dzisiaj zawodnicy słyszeli przez te ostatnie 2 dni, jak go z nami nie było, że chcemy być taką drużyną z charakterem, która się poświęci, która ma pasję, która jest zdeterminowana, żeby wygrywać i ma jakość. Niestety dzisiaj tego wszystkiego nam w pierwszej połowie zabrakło. Natomiast trzeba przyznać, że w drugiej, w drugiej już to widziałem. Widziałem charakter i poświęcenie, i determinację, żeby wygrać i trochę, trochę jakości. I musimy po prostu w tym kierunku iść. Nie jest to łatwo być Arturem Jędrzejczykiem, ale, ale chcemy być taką Legią, jaką, jaką on miał karierę. I to, to, to powinien być nasz, nasz cel. Tak że mecz pod, pod znakiem Artura Jędrzejczyka. Fantastyczne pożegnanie, no kibice stanęli naprawdę na wysokości zadania, jak zwykle kibice Legii Warszawa. Petarda. No i, i, i dobrze, że wyszliśmy z twarzą, bo no słabo by wyszło, jakbyśmy przegrali, przegrali ten mecz i Artur też by zapamiętał, że wystąpił w ostatnim swoim przegranym meczu ze Śląskiem, ze Śląskiem Wrocław. Więc pochwały za dla zawodników za drugą połowę i za końcówkę, natomiast no do poprawy pierwsza, pierwsza część spotkania.
Roman Kołtoń pyta, jak zapadła decyzja o wystawieniu Jędrzejczyka w pierwszym składzie — dziennikarze spodziewali się raczej wejścia z ławki na koniec meczu.
Witam, panie trenerze. Roman Kołtoń, Prawda Futbolu. Mówi pan o Arturze Jędrzejczyku, trudno było pana namówić, żeby zagrał od początku, czy jaki był proces decyzyjny, bo my, dziennikarze spekulowaliśmy, że może na koniec wejdzie. Tymczasem zagrał od początku. Bo to jest też takie rozegranie meczu, wiemy, że celebra, która mu się należy, prawda, ale jak trener do tego podchodził sam, myśląc też o wyniku?
Nie trzeba było mnie namawiać. Bardziej, bardziej wychodziłem z taką inicjatywą też, żeby zaczął od początku, dlatego że no w trakcie meczu mogłoby być to trudne. I no jak byłby taki wynik, no mocno byłoby trudne, więc zdecydowaliśmy i, że, że Artur zacznie, ale też ze względów kibicowskich, bo wiedzieliśmy, że nasi kibice zgotują mu tą pierwszą część, też będzie mógł wyprowadzić zespół po raz ostatni jako kapitan drużyny. I uważam, że wyszło super. Wyszło super, a to oczywiście dzięki, dzięki kibicom, dzięki też klubowi, dzięki całej organizacji, bo no było dużo, było zastrzeżeń do nas jako klubu, że nie umiemy się zachować, a to było naprawdę przemyślane, bo to ja, ja przyznam szczerze, że byłem też przeciwnikiem żegnania go, jeżeli by miało do tego dojść, w tym ostatnim spotkaniu z Motorem. Oczywiście ta, ta historia później miała inny trochę bieg, bo, bo, bo nie nie zapadła w ogóle decyzja, ale gdyby nawet zapadła decyzja, że Artur ma kończyć, to uważałem, że nie powinno to się stać w takim meczu, gdzie odchodzi jeszcze ośmiu innych zawodników, że to musi być mecz dedykowany tylko Arturowi. I on dzisiaj taki był. Uważam, że wszystko wyszło tak jak, tak jak powinno, powinno wyjść, mimo no lekkiego zamieszania, no ale ono było spowodowane taką dynamiką jakby decyzyjną, no, która w naszej sytuacji, też sytuacji klubu trudnej, miała prawo wystąpić. No i, i tak to, tak to właśnie, właśnie było, także gratuluję tu też klubowi, że, że potrafił to zorganizować w taki sposób jak, jak należy i Artura godnie, godnie w tym ostatnim spotkaniu pożegnać.
Roman Kołtoń pyta, czy Rafał Adamski ma spośród czterech napastników Legii największe wyczucie bramki — większe niż Zjawiński, Rajović i Kuchta.
To może ja też zadam jeszcze jedno pytanie. Adamski, taki zawodnik ważnych bramek, prawda? I to jest ważna bramka, sam trener to podkreślił, z punktu widzenia każdego, tak? Remisu plus celebracji, pożegnania Artura. Czy trener by się zgodził z... taką tezę, że Adamski ma największą czutkę do bramek, jeśli chodzi o tych czterech napastników, których pan... pan dysponuje, większą niż Zjawiński, większą niż Rajović, większą niż Kuchta? Tak, mówię, może Kuchta jest krótko, ale... ale ma coś takiego, że... ma gole.
Adams jest... jest zawodnikiem, który jest taki nieobliczalny, nieobliczalny i... można się spodziewać po nim no takich... fantastycznych goli, jak dzisiaj, ale ale też... yyy taki... takiej słabej gry, jak jak w Gliwicach chociażby, ale to też... jest zrozumiałe, bo to jest chłopak, który przed chwilą grał w pierwszej lidze i i to też nie jest w jakiś sposób przypadek, nie? Na wszystko trzeba czasu, żeby taką... taką dyspozycję też ustabilizować. Yyy a a co do takiego meritum, no to tak, to dzisiaj akurat bardzo ładna bramka, ale ale te te poprzednie takie na czuja trochę, na nosa, jak to się mówi, jak to... yyy trener Franek Smuda mówił, że... że że na nosa ma czuja i i Adams umie się znaleźć w tych sytuacjach. To jest coś takiego nie nie definiowa- niedefiniowalnego, tak, też no, bo są są po prostu napastnicy, którzy to... to mają i taką intuicję w polu w polu karnym, to jest ten spryt, to jest też trudne do wypracowania, prawda? A takie elementy jak jak dzisiaj bramka, to uważam, że tak, nad tym pracujemy, to to była bramka w naszym stylu, dobra dynamika akcji, tempo, dośrodkowanie z odpowiedniej przestrzeni, jest pod linii, no ciężko się wybronić przed tym, nie? Nabiegają napastnicy, dobrze zbudowana pozycja, egzekucja. Za mało dzisiaj takich akcji, bo jak już wprowadziliśmy tą piłkę, to nie mieliśmy tego timingu. Jan Kuchta to jest bardzo dobry zawodnik, dzisiaj pokazał sporo takiej jakości, ale... jeszcze nie ma zrozumienia z nami w polu karnym, jak atakować to pole karne. Często był za polem karnym, Zjawa był na długim słupku. Jak jak już osaczyliśmy w drugiej połowie więcej tego przeciwnika, no to brakowało nam takiego takiego takiego... yyy wykończenia, ale też stworzyliśmy sobie cztery sytuacje takie bardzo dobre, yyy więc to to nie był aż taki paździerz.
Roman Kołtoń pyta o MVP meczu Ottó Hindricha, o dobrą postawę Śląska i o głośne w tygodniu rozpoznanie przeciwnika — czy podglądanie rywala to stała praktyka Legii.
I może to ostatnie pytanie z mojej strony. Yyy MVP Ottó Hindrich yyy, no i w połączeniu z Hindrichem chcę spytać o Śląsk, bo bo pan zagrał... yyy zagrał świetny mecz, jeśli chodzi o organizację, chęć gry, chęć atakowania yyy. To rozumiem, że też być może trzeba rozpoznać, yyy trener trener słowo, b- może powiedział też o tym rozpoznaniu przeciwnika, yyy które było głośne w tym tygodniu. Czy to jest taka stała praktyka Legii? No, szu- szukanie szukanie takiej obserwacji?
Proszę? No... zaczynając od od obserwacji, no my robimy wszystko, żeby oczywiście rozpoznać przeciwnika, wszystko, co jest dozwolone. Jeżeli ktoś ma jakieś zastrzeżenia do nas, no to są odpowiednie komisje, do których trzeba yyy trzeba trzeba to kierować, jeżeli uważa ktoś, że działamy poza prawem. Aaa ja ja zawsze mam podejście takie, żeby zrobić wszystko, żeby żeby pomóc zespołowi, żeby mmm żeby żeby się dobrze dobrze dobrze też przygotować do yyy do do spotkania. Dzisiaj dzisiaj byliśmy, uważam, dobrze przygotowani. Yyy natomiast no... Chyba ten mecz nas trochę przerósł, tak mentalnie, że kurde, no już głowa za bardzo chyba poszła w kierunku właśnie tego dużego meczu i mmm i i chyba chyba zawodnicy tego po prostu dzisiaj jeszcze nie dźwignęli. Z drugiej strony uważam, że to dobrze, bo taki mecz za nami, no bo tak jak już powiedziałem w szatni po meczu, no: „Chłopaki, gracie w Legii Warszawa, to każdy mecz jest duży, bo są sold outy, tu jest petarda atmosfera, tu są tu są tylko duże... yyy duże mecze”. Co do Śląska, tak, trzeba przyznać, że zagrali bardzo dobry mecz, uważam. No to to... pokazali taką jakość, którą też wiedzieliśmy, że mają, że jak im damy się gdzieś rozbujać w trzeciej tercji, jak dobrze nie będziemy bronić nisko, yyy to możemy mieć problemy. Tu tu nie mieli dużo, bo mało byli, ale karny – kapitalna akcja. O, karny podejrzany oczywiście, nie zgadzam się zupełnie z tym, ale ale wracając do jakości przeciwnika, mmm no to była bardzo dobra akcja. Później ta sytuacja też, którą wybronił Ottó na czysto, też spokój do końca, rozegranie, wyprowadzenie na czysto. Ottó, Ottó tu nas uratował. No i i i kontra, tak? No to wiedzieliśmy, że tych dwóch napastników będzie szło też mocno. I i mieli tą sytuację czystą, czyściutką, też też też z kontrataku, takie swoje momenty mieli. Mieli duże momenty, nie mieli tego dużo, ale ale pokazali jakość, dopóki starczyło im sił. Wydaje mi się, że że ta organizacja im siadła tak od sześćdziesiątej minuty już, się trochę rozjeżdżali, no i my my wtedy zyskaliśmy tą tą dużą przewagę. Najwięcej wtedy mieliśmy sytuacji, bo mieliśmy też swoje sytuacje, tak no... No Zjawa miał wcześniej, tak, miał w sam na sam, co nie wiem, co tam się wydarzyło, że on nie oddał jeszcze strzału, a to była sytuacja na poziomie, nie wiem czy nie czystsza od tych, którą którą miał miał Śląsk, bo bliżej było po prostu do bramki. A a resztę mieliśmy od siedemdziesiątej piątej właściwie minuty, te trzy takie duże, duże duże szanse. No i i jeszcze druga część tego pytania, no Ottó nas uratował, no bo dwie bronił, no to są duże interwencje, no to są to są super sejfy, klasa. Był trochę zły w ostatnich meczach, bo bo szczególnie w tym Piastem, no bo nie miał nic do bronienia, puścił w ramkę, my go my oceniamy zawodników, no i tam nota taka średnia, no bo nie ma z czego, a teraz będzie miał notę notę notę po prostu wysoką. Kapitalny bramkarz, oby oby nie miał tylu aż sytuacji, ale jak ma bronić, z kolei to to dobrze dla niego, dla jego mentalu, no bo bo to jest szalenie ambitny chłopak i no i i świetny zawodnik. Wróżę mu dużą karierę, naprawdę naprawdę to to to będzie będzie pewnie w przyszłości, mam nadzieję, że nie szybko, że to będzie to będzie duży transfer.
Jan Pindral ze Śląsknetu dopytuje, czy Śląsk czymś Legię zaskoczył — gospodarze byli faworytem, a wyrównali dopiero w końcówce.
Dzień dobry, Jan Pindral, Śląsknet. Ja bym chciał jeszcze dopytać o Śląsk, bo jednak powiedział pan, że bardzo dobrze był zorganizowany, ale jednak patrząc na przebieg całego meczu, czy jest coś, czym Śląsk zaskoczył? Bo to Legia była mocnym faworytem, dopiero gol wyrównujący w ostatnich minutach meczu, dwie świetne sytuacje obronione
Tak, no trochę o tym odpowiedziałem, no Śląsk nas nie zaskoczył. Natomiast my sami siebie zaskoczyliśmy, byliśmy zaskoczeni na ławce, że gramy tak słabo w pierwszej połowie, że mamy taką dużą ilość prostych strat, gdzie mocno właśnie na to na to naciskamy, żeby w tej pierwszej, drugiej tercji być takim odpowiedzialnym i unikać trudnych rozwiązań, unikać grania z pierwszej piłki, gdzie te podania z pierwszej są są trudne, są ryzykowne. Te akcje trzeba dynamizować wyżej dopiero, kiedy też się jest dobrze spozycjonowanym, bliżej siebie, wtedy szybciej można odebrać piłkę, a my narażaliśmy się na kontry, nie mogliśmy złapać płynności. Z kolei Śląsk jak jak miał piłkę, chyba że grał bezpośrednio, co też było groźne na tych dwóch napastników, to umiał się utrzymać przy piłce, nie tracił tak banalnie piłki w pierwszej połowie jak my i to było na dla nas takim największym zaskoczeniem, nie, że Śląsk po prostu miał większą kulturę gry od nas w tej w tej w tej po prostu pierwszej pierwszej części. Tak jak mówiłem, no nie nie mogę powiedzieć w żaden sposób, ani powiedzieć, ani nie myślę w ten sposób, że że my w jakiś sposób zlekceważyliśmy Śląsk, wręcz myślę, że odwrotnie. Ta ta drużyna jest bardzo ambitna i ale jeszcze niedoświadczona, niedoświadczona, nie nieobyta w takich meczach, gdzie gdzie no trzeba stanąć na wysokości zadania, także to to co co tutaj już już powiedziałem, no dobrze, że taki mecz za nami, duży duży mecz, gdzie była presja, żeby ten mecz moc wygrać, więc to to to powinno nas nas budować, to powinno nas rozwijać. No Ševčík dopiero dołączył, no miał prawo zagrać słabe spotkanie. Ja no wydaje mi się, że w pierwszej połowie Kuchta dobra kultura gry, dobra taka jakość pokazał, w drugiej trochę przysiadł już, ale ale czas będzie też pracował na na ich na ich na ich na ich korzyść. Trzeba podkreślić bardzo dobre zmiany, Urbański, debiutował Szczepan, no to jest no to jest duża sprawa, kolejny kolejny młody zawodnik debiutuje w Legii Warszawa. Było tu narzekanie też, że że nie grają wychowankowie, no odkąd ja jestem, no to tych tych debiutów już kilka tutaj było, Leszczyński, Kováčik, Żewłakow, teraz Mikanowicz, Szczepan, no... Eee, dużo tego się porobiło, bo tak mało, mało. A a a a ci chłopcy gdzieś tam są. Oczywiście to trzeba, trzeba czasu jeszcze, bo bo mmm, bo pewne zaniedbania były tutaj i i żeby zbudować takich chłopaków, to też na pewno jest jest jest proces, ale wygląda to dobrze teraz w akademii. I i i jest też Daniel Łukasik, który pomaga też tym chłopakom, jest Marek Wasiluk z naszej strony i myślę, że że dużo dużo korzystają, jest ta druga liga. Eee, więc więc fajnie pod tym kątem, nie? Że że wreszcie mmm, zaczyna to wyglądać tak jak tak jak powinno to wyglądać w Legii Warszawa, jeżeli chodzi o tych młodych młodych graczy. Natomiast, no, eee, no zobaczymy, jak jak oni będą dalej się rozwijali.
Maciej Kaliszuk z Przeglądu Sportowego Onet pyta, czy pożegnanie Jędrzejczyka nie rozproszyło drużyny i nie odbiło się na słabej pierwszej połowie.
Maciej Kaliszuk, Przegląd Sportowy Onet. E, chciałbym wrócić do tego pożegnania Artura, eee, czy to jednak trochę nie rozproszyło drużyny? Czy nie było tak, że to miało jakiś wpływ na to, że ta pierwsza połowa wyglądała, no, chyba jak sam pan przyznał, nienajlepiej?
Myślę Myślę, że nie, bardziej bardziej właśnie ta trochę presja, którą ja sam na na drużynę nałożyłem, że to grają w dużym gramy w dużym mecz i eee, i i musimy zrobić wszystko, żeby żeby wygrać, żeby mmm, Artur ten dzień pamiętał, eee, tak jak całą swoją karierę, jako wygrany, no, on on ciągle wygrywał. Już 14 trofeów to jest to jest to, moja głowa tego tego nie pojmuje, może jest za mała. Ale ale, no, to jest coś fantastycznego, no, fantastyczna kariera i i tak jak powiedziałem, no, bardzo nam zależało i tym chłopakom też, myślę, żeby żeby ten mecz wygrać. I jak się bardzo chce, tak, no, eee, to to to czasami czasami nie wychodzi. Ale tak jak mówię, no, chciałbym eee, pochwalić drużynę za tą drugą połowę, że się dźwignęła i i i wyszliśmy po prostu z twarzą, bo też mogliśmy przegrać, no, eee, te te dwie szanse były takie duże, no, to to to były były mega sytuacje dla przeciwnika i i różnie to też mogło mogło się się potoczyć, więc, tak jak mówię, no, taki mecz, z których można by wyciągnąć i dobre, i i i te te słabe wnioski. Mamy mało czasu teraz, bo już gramy we wtorek, więc trzeba do jutra do 11:30 przeanalizować mecz i i i dalej.
Poza blokami pytań
Razem ze mną jest trener Legii Warszawa, Marek Papszun. Dobry wieczór, trenerze.
Dobry wieczór.
Dziękuję bardzo. Zapraszam do zadawania pytań. Proszę, Maciek. A, dobrze. Maciek w drugiej kolejności. Czy są pytania? Proszę, Marcel. Dziękuję bardzo. Proszę bardzo, Maciek.
Finał, nie? Wreszcie.
Czy macie jeszcze państwo pytania? Dziękujemy bardzo za ten długi wieczór przy Łazienkowskiej 3. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo, dobranoc.