Papszun o: kibice
41 bloków pytań i odpowiedzi, od najnowszego. Każdy prowadzi do konferencji i do momentu w nagraniu.
Aktualizacja: po konferencji z 8 listopada 2026. Pytania i odpowiedzi są streszczeniami redakcji; dosłowne słowa — w transkrypcie pod linkiem.
Prowadzący prosi trenera o podsumowanie przegranego meczu z Rakowem Częstochowa.
Papszun dziękuje kibicom i przyznaje, że gwizdy po pierwszej połowie były uzasadnione. Gratuluje Rakowowi czterech bramek strzelonych na Legii. Pierwszą połowę nazywa nie do przyjęcia, wskazuje karygodne błędy w fazach przejściowych i przy piłce. Przypomina, że gol na 3:3 nie został uznany, a później Legia zmarnowała jeszcze trzy sytuacje.
Prowadzący prosi trenera o komentarz po bezbramkowym remisie z Górnikiem Zabrze.
Papszun dziękuje kibicom Legii, którzy na pełnym stadionie przebijali się przez doping gospodarzy. Drużyna przyjechała, by odbić sobie niezasłużoną porażkę z Lechem, i walczyła o zwycięstwo na trudnym terenie. Przyznaje, że mecz był bardzo trudny, bez sytuacji, z przewagą Górnika — „typowy mecz na 0:0”.
Prośba rzecznika o komentarz trenera po porażce 1:2 z Lechem Poznań.
Papszun zaczyna od podziękowań dla kibiców za atmosferę i docenienie gry drużyny. Porażkę nazywa bolesną i trudną do przełknięcia, bo przyszła w, jego zdaniem, najlepszym meczu zespołu. Traktuje ją jako kolejne doświadczenie dla budowanej drużyny: zabrakło jakości i doświadczenia w kluczowych momentach, choć zrobiono bardzo dużo, by wygrać. Zespół byłby rozczarowany nawet remisem.
Frederiksen zażartował, że Legia gra takie wielkie mecze dwa razy w roku. Czy trenerowi brakuje Europy?
Papszun przyznaje, że to prawda i drużynie brakuje takich meczów. W spotkaniach z zagranicznymi rywalami zawodnicy nabierają doświadczenia i pewności, a to przenosi się na ligę. Zastrzega, że dla Legii prawie każdy mecz jest duży, bo rywale mobilizują się na nią, a na trybunach jest prawie 30 tysięcy ludzi. Sportowo przyznaje jednak, że tempo z drużynami jak Bayer Leverkusen, Crystal Palace czy Sunderland jest wyższe, choć Lech momentami za nim nadążał.
Prośba o ocenę meczu z Cracovią na otwarcie konferencji.
Papszun dziękuje kibicom za wypełniony sektor gości i mówi o meczu trudnym, dynamicznym, opartym na pojedynkach i z małą liczbą sytuacji bramkowych. Wyróżnia nastawienie mentalne drużyny i najlepsze okazje Legii: Wjunnyka w 80. minucie i Szymańskiego, którego strzał obronił Madejski. Uznaje, że globalnie nie był to zły mecz Legii, a myśli są już przy Lechu Poznań.
Czy przed meczami z Lechem Poznań i Górnikiem Zabrze Legia nadal będzie stawiać na ofensywę, czy skupi się na defensywie?
Legia zawsze chce grać ofensywnie, ale tylko na tyle, na ile pozwoli przeciwnik — jeśli trzeba, będzie się bronić cały mecz, bo chodzi o wygraną. U siebie, przy wyprzedanym stadionie, tworzenie widowiska to obowiązek. Strategią trenera jest rozwój drużyny przez rozwój zawodników, ale na koniec liczy się punktowanie — także w meczu, który nie pójdzie na warunkach Legii.
Pytanie o otoczkę pozasportową: zamknięty sektor gości dla kibiców Wisły. Czy brak wsparcia z trybun w meczach wyjazdowych to rzeczywiście duże osłabienie.
Papszun mówi, że sam temat zamknięcia sektora nie jest mu znany i się w niego nie zagłębia. Odpowiada liczbami: na wyjazdach Wisła nie wygrała, ma dwa remisy i dwie porażki, więc atut kibiców wydaje mu się tam mały. Duży jest natomiast u siebie, gdzie Wisła ma pięć zwycięstw bez remisu i bez porażki.
Dziennikarz Weszło dopytuje o zamknięty do końca roku sektor gości przy Łazienkowskiej — także na mecze z Lechem, Wieczystą czy Pogonią. Czy brak dopingu przyjezdnych daje Legii realną przewagę na boisku.
Papszun odsyła do poprzedniej odpowiedzi i odwraca perspektywę: mecz Wisły w Krakowie bez jej kibiców byłby dla niej uszczerbkiem, tak jak dla Legii mecz bez kibiców w Warszawie. Oba kluby są pod tym względem bardzo podobne — wpływ kibiców na mecze u siebie jest bardzo duży.
Opracowanie (pytanie wycięte z nagrania): ogólna ocena sparingu z Zagłębiem Sosnowiec.
Papszun zaczyna od otoczki: udział w meczu nazywa świętem i dużym wydarzeniem dla klubu i dla Sosnowca, chwali ładną pogodę i frekwencję kibiców. Sportowo mecz był istotny, bo zagrali zawodnicy, którzy grają mniej, i sporo młodzieży — sztab dostał materiał, który pokazuje, w którym miejscu drużyna jest. Całość podsumowuje jako bardzo pożyteczny dzień, kibicowsko i sportowo.
Wypowiedź otwierająca po wyjazdowym zwycięstwie z Jagiellonią Białystok.
Papszun zaczyna od gratulacji rozdzielonych między drużynę, piłkarzy, sztab i kibiców — tych ostatnich, jak mówi, było na stadionie bardzo słychać i pomogli, więc trzy punkty drużyna wywalczyła razem z nimi. Cieszy się tym bardziej, że zaczyna się przerwa na reprezentację: zostają trzy tygodnie, żeby dalej pracować, rozwijać się i być lepszą drużyną.
Rzecznik prosi trenera o podsumowanie meczu Legia – Widzew (1:1, 8. kolejka).
Papszun zaczyna od podziękowań dla kibiców („każdy mecz na Łazienkowskiej to jest petarda”), chwali widowisko i intensywność „do 75 minuty” — „takie tempo europejskie”. Wskazuje trzy niewykorzystane sytuacje „mając takich graczy jak Kuchta, Ševčík czy August” oraz przypadkową straconą bramkę. Mówi wprost, że nie planował zdejmowania Kapustki i Piątkowskiego i że ich brak miał wpływ na końcówkę.
15 punktów po siedmiu meczach — czy trener jest zadowolony i ile chce zdobyć w dwóch meczach przed przerwą reprezentacyjną (brakuje czterech do wyniku sprzed roku).
Gdyby ktoś zaproponował 15 punktów przed rundą, przyjęliby to i byliby bardzo zadowoleni, ale zostaje „mały, malutki niedosyt” — jeden remis przekuty w zwycięstwo i 17 punktów byłoby w pełni satysfakcjonujące. Na dwa najbliższe mecze minimum to 4 punkty, celują w dwa zwycięstwa. Najważniejszy jest mecz z Widzewem: powrót do domu po dwóch trudnych wyjazdach, mecz prestiżowy, odzyskane zaufanie kibiców trzeba wzmacniać walką do końca.
Podsumowanie wygranego meczu z Motorem Lublin: podziękowania dla kibiców, motyw rewanżu i przebieg spotkania.
Papszun zaczyna od podziękowań dla kibiców za oba wyjazdy do Lublina i przyznaje, że w poprzednim meczu Legia „dała plamę”, którą chciała zmazać. Mówi o motywie rewanżu i o tym, że drużyna miała pierwszą połowę pod kontrolą, ale po straconej bramce tuż po godzinie gry na chwilę oddała inicjatywę. Chwali dwie bramki Jakuba Żewłakowa — pierwsze w barwach Legii — i odwrócenie wyniku w końcówce. Podkreśla, że punkty na wyjeździe w tej lidze są bardzo cenne.
Rzecznik prosi trenera o komentarz do meczu Legia Warszawa – Śląsk Wrocław (1:1, 6. kolejka Ekstraklasy), rozegranego jako pożegnanie Artura Jędrzejczyka.
Papszun zaczyna od dumy, że mógł prowadzić Legię w meczu żegnającym wybitnego piłkarza klubu i polskiej piłki. Mówi, że przez dwa dni powtarzał zawodnikom, by byli drużyną z charakterem, poświęceniem, pasją, determinacją i jakością — „tacy jak Artur”. W pierwszej połowie tego zabrakło, w drugiej już to widział. Chwali kibiców za oprawę („Petarda”) i cieszy się, że zespół wyszedł z twarzą, bo przegrana zostawiłaby Jędrzejczykowi złe wspomnienie.
Roman Kołtoń pyta, jak zapadła decyzja o wystawieniu Jędrzejczyka w pierwszym składzie — dziennikarze spodziewali się raczej wejścia z ławki na koniec meczu.
Papszun mówi, że nikt nie musiał go namawiać, sam wyszedł z inicjatywą, bo wprowadzenie kapitana w trakcie meczu przy niekorzystnym wyniku byłoby trudne. Chodziło też o kibiców i o to, by Jędrzejczyk po raz ostatni wyprowadził zespół z opaską. Przyznaje, że był przeciwny żegnaniu go w ostatnim spotkaniu z Motorem, gdzie odchodziło jeszcze ośmiu zawodników — uważał, że mecz musi być dedykowany tylko jemu. Gratuluje klubowi organizacji mimo „dynamiki decyzyjnej”.
Czy trener lubi mecze przyjaźni — takie, o których mówi się, że święto jest na trybunach, a na boisku i tak nie ma zmiłowania.
Papszun przyjmuje określenie tylko dla kibiców: na boisku każda drużyna walczy o swoje i sentymentów nie ma. Legia chce wygrać przed własną publicznością, bo zależy jej, żeby trybuny były pełne w każdym meczu.
Dziennikarz pyta o Miletę Rajovicia: zagrał solidny mecz i strzelił nieuznanego gola, a i tak zebrał falę krytyki — jak to znosi i czy wszystko w porządku z jego psychiką.
Papszun odwraca pytanie i mówi, że najbardziej martwi go zachowanie części własnych kibiców. Krytykę uzasadnioną przyjmuje, ale tu widzi przesadę: zawodnik zagrał dobry mecz i strzelił prawidłową bramkę. Taką atmosferę uznaje za szkodliwą dla Legii — kibice innych drużyn mogą się tak zachowywać, kibice Legii nie powinni. Prosi o sprawiedliwe traktowanie i docenienie wysiłku piłkarzy. Na koniec przyznaje, że sytuacja Rajovicia nie jest prosta i że po ludzku mu go szkoda.
Dziennikarz legionisci.com pyta o Miletę Rajovicia: czy trener ma jeszcze do niego cierpliwość, skoro kibicom miała się skończyć już na wyjeździe w Szczecinie, i czy rozmawia z zawodnikiem.
Papszun zaczyna od rozdzielenia ról: różnica między trenerem a kibicami powinna być znacząca, bo u niego nie może być takich emocji. Kibiców rozumie — przeżywają, interpretują sytuacje po swojemu i mają prawo wyrażać emocje. O sobie mówi jasno: ma cierpliwość i zaufanie do zawodnika, choć chciałby, żeby ten był skuteczniejszy i wykorzystywał sytuacje. Zwraca przy tym uwagę na to, co dostrzegło niewielu — napastnik miał kluczowe zachowanie przy bramce i udział w kluczowej akcji, czyli pomógł zespołowi. To docenia, ale oczekuje więcej.
Podsumowanie wygranego 1:0 wyjazdowego meczu z Pogonią Szczecin na otwarcie sezonu.
Papszun zaczyna od deklaracji, że jest szczęśliwy: Legia wygrała na trudnym terenie, z dobrą drużyną, i ma za sobą chyba najdalszy wyjazd. Zwycięstwo nazywa zasłużonym — Pogoń miała swoje szanse, ale to Legia stworzyła ich zdecydowanie więcej. Chwali konsekwencję, wiarę i charakter, których oczekuje od Legii: zespół nie zadowolił się remisem, pięć zmian wniosło ożywienie i jakość, a bramka padła po zespołowej akcji. Kończy podziękowaniami dla kibiców, którzy dopingowali drużynę w Szczecinie.
Debiutanci i budowanie zespołu — kto wyróżnił się w pierwszym meczu sezonu.
Z debiutantów Papszun wyróżnia Łukasza Zjawińskiego: grał nieźle i doszedł do dwóch, trzech szans, a kolejnym krokiem ma być ich wykorzystywanie. Cieszy go, że progresują gracze, którzy w poprzednim sezonie nie byli doceniani, ale najważniejsze jest dla niego to, że powstaje drużyna — ze wspólnym celem, umiejętnością przetrwania trudnych momentów i walką do końca, którą nazywa jednym z mott i DNA zespołu. Zapowiada odbudowywanie zaufania kibiców i rekompensowanie im trudniejszych okresów: nie gwarantuje pięknej gry ani zwycięstw, gwarantuje dążenie do zwycięstwa w każdym meczu.
Rzecznik prosi trenera o podsumowanie meczu Legia Warszawa – Motor Lublin (4:0, ostatnia kolejka sezonu 2025/26).
Papszun ocenia mecz jako bardzo dobry i przekonujące zwycięstwo: cztery bramki, wysoka skuteczność i gra z polotem. Zastrzega, że radość była stonowana, bo doszło do tragedii, której nie nazywa po imieniu: nie było dopingu i nie dało się cieszyć. Podsumowuje całą rundę: osiem zwycięstw, sześć remisów, dwie porażki, średnia 1,9 punktu na mecz i awans z osiemnastego na szóste miejsce. Poprzednią rundę nazywa słabą, a za największą wartość uznaje to, że drużyna się z niej dźwignęła; obok tego wymienia wprowadzone standardy pracy, fundamenty pod kolejny sezon i debiuty trzech zawodników z akademii. Dziękuje piłkarzom, sztabowi, zarządowi, pracownikom klubu i kibicom.
Co zrobić, żeby ta sama sytuacja nie powtórzyła się z Motorem, przy presji całego stadionu liczącego na piąte miejsce?
Zdaniem Papszuna piłkarze nie poczują presji, tylko wsparcie — stadion ich poniesie i będzie dwunastym zawodnikiem, tak jak w poprzednim domowym meczu. O to się nie martwi. Liczy, że mądra i świadoma drużyna wyciągnie wnioski i utrzyma większą kontrolę nad meczem, bo pełnej kontroli nie ma nikt.
Prowadzący prosi trenera Legii o komentarz do meczu w Gdańsku.
Papszun gratuluje drużynie nie tylko zwycięstwa, ale całej rundy: po 21. kolejce Legia była ostatnia, po 33. jest siódma i w ostatniej kolejce może zająć piąte miejsce, dające grę w europejskich pucharach. Mówi o „niesamowitej historii”, dziękuje kibicom i chwali charakter oraz jedność drużyny, która umiała przetrwać trudne momenty. Przed ostatnią kolejką trzeba wygrać, a inne wyniki muszą się ułożyć.
Rzecznik prosi trenera o podsumowanie meczu Legia – Widzew Łódź (1:0, 31. kolejka Ekstraklasy).
Papszun zaczyna od gratulacji dla piłkarzy i całej szatni, ale najmocniej dziękuje kibicom — nazywa ich dwunastym zawodnikiem. Mówi, że mecz nie mógł być lepiej wyreżyserowany: bramka pada w ostatniej akcji, więc Widzew nie miał już czasu na odrobienie straty. Przyznaje, że spotkanie nie było błyskotliwe, bo grały dwie drużyny broniące się przed spadkiem, ale Legia miała więcej we wszystkich aspektach gry i wygrała zasłużenie. Na koniec chwali charakter drużyny po słabym wyniku w Poznaniu i zawodników, którzy mimo krytyki „Legię mają w sercu”.
Jak trener zaszereguje moment euforii po golu Adamskiego na tle całej swojej kariery, w której zdobywał mistrzostwo i puchar z Rakowem?
Papszun stawia ten wieczór obok trofeów. Mówi, że to, co działo się po bramce i po meczu z kibicami, było czymś wspaniałym i jest nagrodą za trudny okres. Zaznacza, że Legia jeszcze nie wyszła w pełni z dołka, ale się z niego wydrapała — i to w takich okolicznościach. Przyznaje szczerze, że czegoś takiego się nie spodziewał.
Rzecznik wita trenera i prosi o podsumowanie meczu Legia – Zagłębie Lubin (1:0, 29. kolejka Ekstraklasy).
Papszun nazywa zwycięstwo bardzo ważnym i gratuluje piłkarzom, sztabowi i całej szatni, ale najmocniejsze podziękowanie kieruje do kibiców — to ich „żywiołowy doping” miał postawić drużynę na nogi po złym wejściu w mecz. Przyznaje, że pierwsze minuty były trudne i chaotyczne, a w zespole pojawiła się nerwowość; kwadrans poszedł „na rozruch”, a potem przyszły, jego zdaniem, najlepsze minuty Legii w tej rundzie: dobra dynamika, sytuacje i bramka. Żałuje niewykorzystanych szans, bo brak drugiego gola zostawił końcówkę otwartą — tak jak tydzień wcześniej z Górnikiem Zabrze, gdzie Legia straciła bramkę w ostatniej akcji. Osobno cieszy się z gola po stałym fragmencie, o którego duże problemy był pytany tydzień wcześniej, i z czystego konta przeciwko drużynie, która właśnie po stałych tworzy większość szans.
Przed meczami z Górnikiem i Zagłębiem trener mówił, że te dwa spotkania zdefiniują, o co Legia gra do końca sezonu. Więc o co gra teraz?
Papszun nazywa to trudnym pytaniem i odpowiada: „jesteśmy tacy pomiędzy”. Gdyby Legia wygrała z Górnikiem, miałaby trzydzieści dziewięć punktów i patrzyłaby raczej w górę tabeli niż w dół; teraz trzeba poczekać na wyjazd do Poznania, bo jedna–dwie kolejki w tej lidze potrafią odwrócić priorytety. Podkreśla, że sytuacja cały czas jest trudna i nie ma powodu do zadowolenia, ale zespół idzie do przodu, gra coraz lepiej i pomału odbudowuje zaufanie kibiców — co widać po frekwencji.
O najbliższego rywala: na Legię przyjeżdża wicelider — czy postawa Zagłębia Lubin jest dla trenera niespodzianką i czy poprzeczka będzie wyżej niż w meczu z Lechem Poznań.
Papszun mówi wprost o dużej niespodziance sezonu i gratuluje Leszkowi Ojrzyńskiemu i Zagłębiu: drużyna jest wiceliderem, traci chyba dwa punkty do Lecha i po prostu walczy o mistrzostwo. Spodziewa się zespołu z dobrą energią i odważnego, a przy tym swobodnego, bo gra o najwyższe cele bez presji. Legia ma być dobrze przygotowana i skoncentrowana, ma wyłączyć mocne strony rywala i wykorzystać jego mankamenty. U siebie, przy prawie pełnym stadionie, nie ma innego wyjścia niż grać o zwycięstwo — obojętnie, czy przyjeżdża Zagłębie, Lech, czy drużyna broniąca się przed spadkiem.
Rzecznik wita trenera i prosi o podsumowanie meczu Legia – Górnik Zabrze (1:1, 28. kolejka Ekstraklasy).
Papszun zaczyna od tego, że piłka nożna zeszła tego dnia na drugi plan, bo mecz odbył się w cieniu śmierci Jacka Magiery — osoby, którą nazywa dużym autorytetem i człowiekiem zasłużonym dla polskiej piłki i dla Legii. W imieniu klubu i pracowników składa kondolencje rodzinie i bliskim, a kibicom dziękuje za godne pożegnanie. Dopiero na końcu zapowiada, że o samym spotkaniu będzie mowa za chwilę.
Rzecznik prosi trenera o podsumowanie meczu Legia Warszawa – Raków Częstochowa (1:1, 26. kolejka Ekstraklasy).
Papszun zaczyna od podziękowań dla kibiców za atmosferę i doping, żałując, że drużyna nie odwdzięczyła się zwycięstwem. Mówi, że spotkanie utrudniła bramka podarowana rywalowi na starcie — nazywa ją samobójem i banalną sytuacją. Raków wybijał Legię z rytmu wydłużaniem czasu i spokojnym utrzymywaniem piłki, a gospodarze dążyli do wyrównania i je uzyskali. Ostatnie 20 minut trener nazywa jałowymi: zabrakło dociśnięcia, które dałoby trzy punkty.
Rzecznik prosi trenera o podsumowanie meczu Legia – Cracovia (1:0, 24. kolejka Ekstraklasy).
Papszun zaczyna od życzeń z okazji Dnia Kobiet dla kobiet na sali i kibicek Legii, a potem dziękuje kibicom za doping i atmosferę. Mówi, że zespół chciał ten mecz wygrać, żeby odbudowywać zaufanie, i że zwycięstwo zostało wypracowane w trudnym spotkaniu z fizycznym rywalem grającym bezpośrednio. Chwali organizację, dyscyplinę, jedność, poświęcenie i grę w obronie; brakowało tylko zamknięcia meczu drugą bramką.
Z przymrużeniem oka: w sondzie kibicowskiej na legionisci.com aż 77 procent kibiców wierzy w zwycięstwo, a tylko 15 procent w porażkę — czy to sygnał, że kibice dostrzegają progres.
Papszun mówi, że to dla drużyny bardzo ważne. Kibice nie muszą analizować szczegółów, ale gołym okiem widać, że zespół gra lepiej — choć zadowolenia jeszcze nie ma, bo stać ich na sporo więcej. Na dziś kluczowe są punkty. Podkreśla, że wiara kibiców jest potrzebna, bo Legia gra u siebie, a atmosfera przy Łazienkowskiej jest gorąca; liczy, że jeżeli Legia jest faworytem, to z tej roli się wywiąże.
Prowadzący prosi trenera o podsumowanie meczu.
Papszun mówi o szczęściu z przełamania fatalnej passy i dziękuje piłkarzom, sztabowi i kibicom, którzy dopingowali przez całe spotkanie. Przyznaje, że mecz znowu nie był łatwy: Legia strzeliła bramkę i znowu dała się doprowadzić do remisu. Tym razem drużyna umiała się wybronić i dowieźć trzy punkty, co nazywa bezcennym. Widzi w tym odbicie, ale zastrzega, że trzeba dalej pracować, bo nagrodzona została codzienność i to, że zespół się nie poddał.
Czy to Wisła Płock jest faworytem tego meczu?
„Trudne pytanie” — przyznaje, że z perspektywy tabeli mogłoby tak się wydawać, ale sam patrzy na to inaczej: Legia gra u siebie, przed własną publicznością. Największą część odpowiedzi kieruje do kibiców: prosi o wsparcie i mówi wprost, że działania przeciw piłkarzom i drużynie pomagają tylko rywalowi. Deklaruje wiarę w przełamanie i w Legię o zwycięskim obliczu, a jedyne, co obiecuje bez zastrzeżeń, to że zespół będzie walczył i się nie podda.
Czego spodziewać się po GKS-u Katowice, drużynie, która u siebie jest zupełnie inna niż na wyjazdach, i na co trzeba uważać?
Papszun ocenia rywala przez pryzmat startu w nowej rundzie: GKS wygrał dwa spotkania i jest na fali, co widać po piłkarzach i po zespole — doświadczonym i zgranym. Do tego wyjazd i prawdopodobnie komplet publiczności, która będzie niosła gospodarzy. Kluczem będzie uniknięcie prostych błędów: w ostatnim meczu Legia w dużej mierze kontrolowała grę, a banalne pomyłki kazały jej gonić wynik. Pozytywem było to, że wynik udało się odrobić.
Jakie jest przesłanie trenera do kibiców Legii, wśród których widać frustrację, mocne słowa i wulgaryzmy po meczu z Arką Gdynia?
Zanim odpowie, Papszun wraca do pytania o Bartosza Nowaka: pracował z nim w najbardziej udanym sezonie dla obu, uważa go za fenomenalnego człowieka i bardzo dobrego piłkarza, dziś lidera swojego zespołu, na którego trzeba uważać także przy stałych fragmentach. Co do kibiców — rozumie rozgoryczenie i emocje, nie oczekuje pogłębionych analiz, bo od drużyny oczekuje się po prostu zwycięstw. Zastrzega jednak, że wszystko musi mieć wymiar graniczny i nie iść w kierunku bandytyzmu. Prosi, by kibice wiedzieli, że zespół ciężko pracuje, żeby się dźwignąć, i że większość graczy ma bardzo dobre podejście, choć idealnej szatni nie widział nigdy. Apeluje o wsparcie w czasie meczu: negatywne emocje w dopuszczalnej formule najlepiej po spotkaniu, a jeśli internet płonie, to niech płonie — byle być razem, bo przegrywa się i wychodzi z kryzysu wspólnie.
Czy mówiąc o bandytyzmie trener ma na myśli konkretną sytuację, czy mówi ogólnie?
Konkretnej sytuacji nie wskazuje — chodzi mu o kwestie wyrażane nieraz, choćby w internecie, gdzie niezadowolenie i emocje nie mogą przekraczać granicy prawa.
Rzecznik prosi trenera o podsumowanie meczu Legia – Korona Kielce (1:2, 19. kolejka Ekstraklasy).
Papszun zaczyna od podziękowań dla kibiców — przy takiej pogodzie frekwencja to dla niego powód do szacunku. Zaraz potem mówi, że drużyna się nie spisała i nie zadowoliła publiczności, a porażka u siebie jest najbardziej martwiąca. Gratuluje Koronie i przypomina, że trudnego meczu się spodziewał.
Jak trener przeżył emocjonalnie ten mecz — pierwszy w roli szkoleniowca Legii, klubu, którego był kibicem — i co czuł, słysząc, jak Żyleta skanduje jego nazwisko?
Mówi, że było to wzruszające, dziękuje kibicom za gest i obiecuje, że zrobi wszystko, żeby drużynę dźwignąć. Zastrzega, że tego dnia nie było tego do końca widać, ale drużynie nie można odmówić zaangażowania i charakteru w trudnych warunkach — przebiegła prawie 120 kilometrów. Brakuje elementów piłkarskich i taktycznych. Sam dzień opisuje jako ładunek dużej energii: mimo porażki nazajutrz wstaje rano i działa, a zapału mu nie zabraknie.
Czy przy mrozach i świeżo wymienionej murawie w ogóle powinno się grać?
Papszun deklaruje się jako zwolennik gry — terminarz jest ustalony. Wymienia jednak dwa czynniki na minus: w takich temperaturach rośnie podatność na urazy, a przy odczuwalnych minus 20 stopniach oglądanie meczu na żywo przestaje być atrakcją. Dużo zależy od piłkarzy: czy stworzą widowisko i rozgrzeją publiczność. Przekładanie meczów komplikuje kalendarz, bo mróz może wrócić za tydzień, a klubom grającym w pucharach trudno będzie potem taki terminarz skleić.
Jakie emocje towarzyszą trenerowi przed pierwszym meczem w roli szkoleniowca Legii Warszawa?
Mówi, że na dwa dni przed meczem emocje jeszcze nie są duże, ale adrenalinę już czuje. Największych spodziewa się na stadionie, wśród kibiców — bo o to w tej pracy chodzi, żeby być w środku i grać. Więcej będzie mógł powiedzieć dopiero po meczu.