PapszunPapszun o: napastnicy
28 bloków pytań i odpowiedzi, od najnowszego. Każdy prowadzi do konferencji i do momentu w nagraniu.
Aktualizacja: po konferencji z 7 listopada 2026. Pytania i odpowiedzi są streszczeniami redakcji; dosłowne słowa — w transkrypcie pod linkiem.
Jak wygląda sytuacja Jana Kuchty, który ostatnio grał w rezerwach? To kwestia zdrowia czy przegranej rywalizacji?
Papszun mówi, że Kuchta dobrze wszedł do Legii i liczył, że na tym zbudują, ale wypadł przez kontuzję. Po urazie nie może wrócić do dyspozycji, a przede wszystkim do nastawienia, z którym przyszedł. Musi sobie z tym poradzić, sztab mu pomaga. Na dziś po prostu przegrywa rywalizację.
Opracowanie (pytanie wycięte z nagrania): trener zaczyna od „Tak, oczywiście, że tak”, potem mówi o napastnikach.
Odpowiada „Tak, oczywiście, że tak” i dodaje, że cieszy, że napastnicy zdobywają bramki. Ważna jest rywalizacja w tej formacji, a Legia gra różnymi systemami — w sparingu w pierwszym składzie wyszło trzech napastników. Ważne, żeby napastnicy byli w jak najlepszej dyspozycji.
Czy Legia ma dziś podstawowego napastnika, czy rotacja jest tak duża, że na to pytanie nie da się odpowiedzieć.
Papszun mówi, że rywalizacja jest, tylko jej obsada się zmieniała: Łukasz Zjawiński wypadł z powodu kontuzji i wraca do zdrowia, Bohdan Wjunnyk dopiero dołączył i jest w procesie adaptacji, a Mileta Rajović odszedł. Dlatego naturalnie grał napastnik, który został, a pamiętać trzeba też o Rafale Adamskim. Podkreśla, że Legia gra różnie — jednym, dwoma albo trzema napastnikami, w zależności od dyspozycji zawodników, rywala i momentu sezonu. Cieszy go, że poziom taktyczny pozwala swobodnie zarządzać strukturą i funkcjonalnością zespołu; widzi w tym przyszłą przewagę, bo Legii nie będzie łatwo zidentyfikować przed meczem.
Roman Kołtoń pyta, czy Rafał Adamski ma spośród czterech napastników Legii największe wyczucie bramki — większe niż Zjawiński, Rajović i Kuchta.
Papszun nazywa Adamskiego zawodnikiem nieobliczalnym: potrafi strzelić fantastycznego gola, ale i zagrać słabo, co tłumaczy tym, że chłopak niedawno grał w pierwszej lidze i potrzebuje czasu na ustabilizowanie dyspozycji. Intuicję w polu karnym nazywa czymś niedefiniowalnym i przywołuje powiedzenie Franka Smudy o „czuju na nosa”. Gola z tego meczu zalicza do bramek w stylu Legii — dynamika, tempo, dośrodkowanie, egzekucja. Zarzuca zespołowi brak timingu w polu karnym i zauważa, że Kuchta nie ma jeszcze zrozumienia z kolegami przy atakowaniu szesnastki.
Pytanie o aklimatyzację Jana Kuchty po pierwszym meczu w Legii i o to, czy z Piastem dostanie więcej minut na boisku.
Papszun ocenia start napastnika dobrze: szybki debiut jest ważny, bo napastnik oswoił się z własną publicznością i meczem u siebie. Dodaje, że cała czwórka napastników branych pod uwagę jest zdrowa, więc Kuchta jest w rywalizacji o miejsce w składzie.
Czy Jan Kuchta może być napastnikiem kalibru snajpera, którego trener miał w Rakowie, albo nawiązać do Tomáša Pekharta, ostatniego króla strzelców Ekstraklasy w barwach Legii — czy oczekuje się po nim dwucyfrowego dorobku i walki o koronę.
Papszun oczekuje na dziś dwóch rzeczy: żeby napastnik szybko wszedł do rywalizacji i podniósł poziom pozostałych. Zależy mu na czterech rywalizujących ze sobą napastnikach, bo to daje możliwość zarządzania meczem przy urazach i kartkach. Gdyby każdy zdobył po 8–10 bramek, byłoby dobrze — króla strzelców kreować nie musi, najważniejsze, żeby Legia wygrywała.
Dziennikarz pyta o Miletę Rajovicia: zagrał solidny mecz i strzelił nieuznanego gola, a i tak zebrał falę krytyki — jak to znosi i czy wszystko w porządku z jego psychiką.
Papszun odwraca pytanie i mówi, że najbardziej martwi go zachowanie części własnych kibiców. Krytykę uzasadnioną przyjmuje, ale tu widzi przesadę: zawodnik zagrał dobry mecz i strzelił prawidłową bramkę. Taką atmosferę uznaje za szkodliwą dla Legii — kibice innych drużyn mogą się tak zachowywać, kibice Legii nie powinni. Prosi o sprawiedliwe traktowanie i docenienie wysiłku piłkarzy. Na koniec przyznaje, że sytuacja Rajovicia nie jest prosta i że po ludzku mu go szkoda.
Czy gole Łukasza Zjawińskiego i Rafała Adamskiego z poprzedniego meczu promują ich do wyjściowego składu, skoro trener nie stosuje sztywnej hierarchii napastników.
Gole są istotne, bo golami wygrywa się mecze, ale dla Papszuna nie jest najważniejsze, kto je strzela. Gdy trafiają napastnicy, jest to wartość dodana: buduje im pewność siebie i oddala problemy, jakie ma Rajović. Trener przypomina, że w dużym klubie zawodnicy są wystawieni na krytykę i muszą to przyjąć. O składzie decyduje też dyspozycja fizyczno-mentalna, bo zespół bazuje na sporej intensywności, również taktycznej, oraz rywal i broń, jaką dysponuje. Dodaje, że w ataku może zagrać także Kuba Żewłakow.
Pytanie o nowego napastnika: w mediach krążyło nazwisko Bohdana Wjunnyka, który sam przyznał, że ma ofertę z Legii.
Papszun nie komentuje spekulacji. Dopuszcza, że coś może być na rzeczy, ale zastrzega, że nie bierze udziału ani w rozmowach, ani w propozycjach — ten obszar jest poza nim i więcej powiedzieć nie może.
Gratulacje i ocena gry napastnika, który bramki nie zdobył.
Papszun dziękuje za gratulacje i mówi o pechu Milety Rajovicia: w jednej sytuacji piłka trafiła go w rękę, w drugiej był na minimalnym spalonym. Dodaje, że napastnik mógłby może zachować się lepiej, ale trudno mu powiedzieć, bo musi te sytuacje przeanalizować — na bramkę zasłużył pracą i postawą, a ma być bardziej skoncentrowany i jeszcze bardziej zdeterminowany, żeby piłki wpadały. Rzecznik kończy tę część i zapowiada drugą część konferencji.
Czy Mileta Rajović pozostanie pierwszym napastnikiem i jak wygląda hierarchia na tej pozycji?
Papszun odrzuca kategorie jedynki, dwójki i trójki — liczy się pierwszy skład na konkretny mecz. Jeżeli Rajović wygra rywalizację i będzie pożyteczny dla zespołu, zagra. Trener przypomina, że napastników jest trzech, a Legia często gra dwójką, więc pole manewru jest niewielkie.
Pytanie o pozycję ofensywnego pomocnika jako największą niewiadomą w składzie przy dużej liczbie chętnych.
Papszun robi przegląd kadry od bramki: Ottó Hindrich był jedynką w poprzedniej rundzie, Ivan Brkić po kontuzji zagrał pełny mecz i bronił bardzo dobrze. Wśród stoperów dopuszcza rotację na każdej pozycji, bo cała trójka w drugim meczu, zwłaszcza w pierwszej połowie, nie prezentowała się zbyt dobrze — są jeszcze Deziel, Arsenić i wchodzący młodzi. Na szóstce wymienia Arreiola i Szymańskiego, ósemkę nazywa mocno obsadzoną pozycją z największą w tej chwili rywalizacją i nawet sześcioma kandydatami. Z przodu trójka napastników rywalizuje, Zjawiński grał też w napadzie, a na skrzydle mocno naciska Kováčik.
Pytanie o pracę z Miletą Rajoviciem — czy była głównie mentalna, czy także czysto piłkarska.
Papszun mówi, że w tym okresie bardzo dużo pracowano z zawodnikami indywidualnie i że Rajović poprawił się globalnie. Teraz oczekuje wykorzystywania szans, których napastnik miał sporo; tego dnia czystej sytuacji raczej nie miał. Wierzy, że bramki przyjdą w lidze, ale zastrzega, że wszystko zależy już od samego zawodnika. Chwali przy okazji postawę dwóch napastników — Zjawiński nie wykorzystał karnego, ale strzelił bardzo ładną bramkę i rozegrał dobry mecz, więc będzie możliwością wyboru w pierwszej kolejce.
Czy trener liczy na transfer jeszcze jednego napastnika.
Papszun odpowiada krótko, że chciałby, żeby tak było.
Jak trener ocenia występ Jean-Pierre’a Nsame w pierwszym składzie oraz Rafała Adamskiego, który znów strzelił ważnego gola?
Papszun mówi, że Nsame miał dwie bardzo dobre sytuacje i obu nie wykorzystał — jednej nie przeciął głową, drugą musiał zamienić na bramkę. Broni napastnika: to snajper, któremu brakuje ogrania, a taka akcja to dla niego normalnie „egzekucja”. Docenia, że w tak trudnym meczu przeciw ultradefensywnemu rywalowi w ogóle doszedł do dwóch okazji i utrzymywał piłkę. Później zaczął odczuwać trudy meczu, dlatego wszedł Adamski — i zmiana okazała się udana, bo padła kolejna ważna bramka.
Dlaczego tak mało gra Jean-Pierre Nsame?
Papszun tłumaczy, że nie układa się to pod niego: przy prowadzeniu zmiany służą zarządzaniu wynikiem. Tego dnia planował go wpuścić, ale kontuzję zgłosił Radovan Pankov i trzeba było wpuścić Arkadiusza Recę. Chwali, że Nsame dobrze wygląda, i zapowiada zastanowienie się nad daniem mu szansy.
Dlaczego po czerwonej kartce z boiska zszedł Rafał Adamski, a nie Mileta Rajović, skoro Adamski więcej pracuje bez piłki?
Wybór był dla trenera prosty: Adamski w ciągu około 20 minut stracił większość piłek. W poprzednich meczach bywało różnie i pracę bez piłki rzeczywiście wykonuje, ale grając w dziesięciu Legia potrzebowała więcej jakości z piłką.
Czy poza trzema punktami i stylem najbardziej cieszy to, że Mileta Rajović kontynuował strzelanie zapoczątkowane w sparingu w przerwie reprezentacyjnej?
W jego sytuacji tak, choć dla trenera najważniejsze jest, by wygrywała Legia, a każdy w klubie musi się oddać drużynie — i Rajović tak robi. Papszun cieszy się z goli napastnika ze względu na krytykę, z którą ten się mierzył, i wierzył, że konsekwentna praca i wsparcie przyniosą efekt. Jeśli Rajović będzie grał tak jak w tym meczu, nawet bez goli, będzie dobrze; gole to dodatek.
Pytanie o napastników: do składu wrócił Jean-Pierre Nsame, a z gry wypadł Antonio Čolak — jak wygląda jego sytuacja?
Papszun tłumaczy, że Čolak miał w tygodniu lekkie problemy z achillesem i sytuacja została opanowana, ale dolegliwość wróciła z większym natężeniem, co uniemożliwiło mu dalsze granie. Podkreśla, że na szczęście nic nie zostało zerwane i to jest plus tej sytuacji.
Pytanie przekazane od kibica: czy trener rozważał sprawdzenie Ermala Krasniqiego w ataku, skoro próbował go już na dziesiątce i na wahadle.
Papszun odpowiada, że przy grze dwoma napastnikami próbuje różnych wariantów i Krasniqi może zagrać na tej pozycji, ale generalnie napastnikiem nie jest. Wylicza czterech napastników w kadrze — Antonio Čolaka, Miletę Rajovicia, Jean-Pierre’a Nsame i Rafała Adamskiego — i mówi, że wokół nich będzie szukał wyjściowego składu oraz zmian.
Dziennikarz Legia.Net pyta o wizję trenera wobec jednego z napastników Legii i o to, na ile zawodnik ją realizuje, nie chcąc już wracać do jego dorobku strzeleckiego.
Papszun deklaruje wiarę w każdego zawodnika, dopóki ten jest w drużynie. Przywołuje serię dwunastu meczów bez zwycięstwa, którą Legia w końcu przełamała — tak samo, jego zdaniem, może być z napastnikiem. Zawodnik musi dać z siebie więcej w różnych obszarach, a to ma przynieść efekty.
Antonio Čolak zastąpił w wyjściowym składzie Miletę Rajovicia. Jak trener ocenia tę zmianę i czy napastnik dał argumenty na kolejne mecze.
Papszun nie chce oceniać na gorąco. Pamięta jeden dobry, groźny strzał Čolaka w pierwszej połowie i to właściwie wszystko. Napastnik mógł się lepiej zachować przy stałym fragmencie, bo gol padł z jego strefy, a w polach karnych niewiele się zaznaczył.
Czy Rafał Adamski lada moment zostanie nowym napastnikiem Legii — temat ciągnie się już miesiąc.
Papszun nie zaprzecza, że zainteresowanie zawodnikiem było i jest, ale zastrzega, że etap rozmów to nie jest pytanie do trenera — na dziś trudno mu powiedzieć więcej.
Mileta Rajović miał znakomitą szansę, żeby się przełamać, i jej nie wykorzystał. Czy przez to nie zablokował się jeszcze bardziej?
Papszun nie ukrywa, że moment jest trudny i dla drużyny, i dla napastnika, nad którym wisi „fatum niestrzelonych bramek”. Odpowiedzią sztabu jest codzienność: praca się nie zmienia, bo koncepcja i stabilność nie mogą zależeć od wyniku. Dzień po meczu, zwykle wolny, był dniem normalnej pracy — bo to, co zrobiono do tej pory, okazało się za mało. Nikt nie obwinia Rajovicia o porażkę, ale trener będzie od niego wymagał wykorzystywania sytuacji, tym bardziej że w kadrze są inni napastnicy i rywalizacja rośnie.
Czy coś się zmieniło w negocjacjach z kandydatami na napastnika — ktoś jest bliżej niż tydzień temu?
Nic się nie zmieniło. Legia jest w tym samym miejscu co tydzień wcześniej, a Papszun zastrzega, że przynajmniej on nie wie o żadnym temacie blisko finału.
Jaka jest hierarchia wykonawców rzutów karnych i czy numerem jeden jest Mileta Rajović? Czy podejście do jedenastki było gestem zespołu, który miał pomóc napastnikowi się przełamać?
Papszun potwierdza, że Rajović był wyznaczony jako główny wykonawca i dobrze uderzał. Druga myśl była taka, żeby to napastnik strzelił bramkę — decyzję, czy podejdzie, zostawiono jemu. Karny i dobitka się nie udały, ale trener mówi, że takie rzeczy są wkalkulowane. Zapowiada wsparcie swoje i zespołu, bo w jego ocenie Rajović rozegrał dobry mecz.
Czy sprowadzenie napastnika będzie priorytetem do końca okna transferowego, skoro problem ze zdobywaniem bramek ciągnie się od jesieni?
Papszun przypomina, że kadra była budowana wcześniej, a sezon trwa. Widzi presję na Rajoviciu i Čolaku, bo bramek wymaga się od napastników, ale uważa, że Rajović rozegrał dobry mecz i po ludzku mu go szkoda — przy większej precyzji i zdecydowaniu odblokowałby konto. Napastnik jest potrzebny raczej dla wszechstronności, chociażby gry dwoma napastnikami i zmiany struktury, a nie z braku wiary w obecnych zawodników. Zastrzega, że transfer nie gwarantuje bramek: zespół musi kreować więcej wejść w pole karne.
Czy nazwiska napastników wymieniane w mediach są blisko Legii?
Nazwiska są interesujące, ale konkretów nie ma — równie dobrze można by podać dwadzieścia innych. Rynek się rotuje: jedni zawodnicy właśnie podpisują kontrakty, inni dopiero stają się dostępni, choćby po odpadnięciu drużyn z europejskich pucharów. Dział skautingu z Piotrem Zasadą na czele mocno monitoruje rynek i napastnik może się pojawić, ale na dzień dzisiejszy takiego tematu nie ma.