PapszunPapszun o: transfery
56 bloków pytań i odpowiedzi, od najnowszego. Każdy prowadzi do konferencji i do momentu w nagraniu.
Aktualizacja: po konferencji z 7 listopada 2026. Pytania i odpowiedzi są streszczeniami redakcji; dosłowne słowa — w transkrypcie pod linkiem.
Dziennikarz przywołał opinię Zbigniewa Bońka, że obecne wyniki Legii to w większości zasługa trenera, a żeby coś osiągnąć w Europie, klub musi wymienić dziewięciu–dziesięciu zawodników. Czy potrzebne są znaczne wzmocnienia?
Papszun nie zgadza się, że wyniki to głównie jego zasługa: pracują na nie wszyscy ludzie w klubie. On wyznacza kierunek, strategię, standardy pracy i kulturę, a piłkarze zaufali i za tym podążają. Jak każdy zespół Legia potrzebuje jednak wzmocnień i świeżej krwi: niektórzy zawodnicy się nie sprawdzają i będą musieli odejść, na kilku pozycjach graczy jest za dużo, a kadra jest niesymetryczna. Trzeba nad tym pracować w dwóch najbliższych okienkach, krok po kroku naprawiać błędy z przeszłości i umiejętnie korzystać z akademii.
Zbigniew Boniek w rozmowie z Romanem Kołtoniem w „Prawdzie Futbolu” powiedział, że Papszun wyciska Legię jak cytrynę, i martwi się o drużynę w kontekście Europy. Czy trener myśli już o przyszłości?
Papszun uważa, że raczej rozwija drużynę. O Europie jeszcze nie myśli, bo najpierw trzeba się zakwalifikować, a o czwarte miejsce walczy wiele drużyn. Kierunek klubu, czyli stawianie na młodych i zawodników z niższych lig albo transfery i wyższe aspiracje, musi ustalić organizacja.
Gdyby Fredi Bobić dał nieograniczony budżet na jednego piłkarza Lecha, kogo trener wziąłby do Legii?
Papszun nie wskazuje nikogo. Mówi, że Lech ma wielu klasowych zawodników, ale bez analizy trudno ocenić, kto pasowałby charakterologicznie. Dla niego charakter jest równie ważny jak umiejętności piłkarskie, bo bez niego zawodnik może się w drużynie nie odnaleźć.
Prośba o podsumowanie zamkniętego okienka transferowego — czy potrzeby i oczekiwania zostały zrealizowane.
Bilans: odeszło 15 zawodników (klub zarobił kilka milionów euro), przyszło ośmiu — czterech z wolnego rynku (Brkić, Arsenić, Deziel, Zjawiński) i czterech na wypożyczeniu (Ševčík, Kuchta, Fukuda, Wjunnyk). Legia nie wydała na transfery, więc Papszun nazywa to „okienkiem kopciuszka” i pyta, czy kopciuszek przerodzi się w księżniczkę. Dodaje, że pieniądze pomagają, ale nie decydują, a szansy walki o puchary nikt im nie odbierze.
Dziennikarz zauważa, że nie było jeszcze konferencji bez pytania o transfery, i pyta, czy ktoś jest bliżej odejścia oraz czy coś dzieje się w sprawie przychodzących — wymieniając Antonio Čolaka i Petara Stojanovicia.
Papszun podchwytuje żart: slot się zawęża, więc coraz mniej czasu na takie pytania, i temat trzeba podbijać, póki okienko jest otwarte. Na ten dzień nie ma żadnych informacji ani o odejściach, ani o transferach przychodzących, ale zostało jeszcze kilka dni, a historycznie ruch zaczyna się pod koniec okienka. Podkreśla, że drużyna koncentruje się na trzech bardzo ważnych meczach, a ruchy kadrowe są w tle — zajmują się nimi specjalistyczne komórki klubu: dział skautingu, dyrektor sportowy i dyrektor skautingu.
Pytanie o Bohdana Wjunnyka, który publicznie oświadczył, że zrezygnował z transferu do Korony Kielce, bo chce trafić wyłącznie do Legii i chce go Marek Papszun — czy trener rzeczywiście chce tego zawodnika.
Papszun odpowiada, że oby więcej było zawodników, którzy chcą grać w Legii: to pocieszające i pokazuje, że klub jest wartością na różnych polach. Same słowa piłkarza nazywa miłymi. Co do transferu zastrzega, że może chcieć wielu zawodników, ale — jak powtarza — nie od niego to zależy. Przyznaje jedynie, że ceni tego piłkarza i widzi w nim potencjał.
Czy od dyrektora sportowego albo dyrektora skautingu płynie sygnał, że klub wciąż pracuje nad transferem pomocnika lub obrońcy.
Papszun mówi, że pion sportowy pracuje nad transferami, ale sytuacja klubu nie zmieniła się od dwóch–trzech miesięcy i pozostaje trudna pod kątem ekonomicznym. Zmieniła się, jego zdaniem, wyłącznie optyka patrzenia na Legię. O żadnym transferze przychodzącym w tej chwili nie wie.
Czy zespół jest już taki, jakiego trener by sobie życzył, i czy po przyjściu Jana Kuchty Papszun liczy jeszcze na transfery.
Papszun odpowiada, że nigdy nie jest tak, jak by się chciało — i dobrze, bo inaczej spadłaby motywacja do analizowania i wyciągania wniosków. Przyznaje, że mankamentów doszuka się nawet po wysokiej wygranej, bo pod koniec pierwszej połowy zespół oddał inicjatywę. O transferach mówi, że okienko jest otwarte i jako trener widzi pewne luki, ale sytuacja klubu jest skomplikowana i on nigdy nie stawiał klubów pod ścianą. Deklaruje pracę z zawodnikami, których ma, i wiarę w budowanie jedności; najważniejsze jest dla niego to, że zespół walczy do końca bez względu na wynik.
Jak wygląda weryfikacja piłkarzy ściąganych z Pierwszej Ligi i czy trener sam ogląda zaplecze Ekstraklasy, czy opiera się na analizach pionu sportowego.
Papszun przyznaje, że na co dzień nie ogląda meczów pierwszoligowych, bo skupia się na Ekstraklasie, a teraz także na europejskich pucharach — szczególnie na Rakowie Częstochowa, któremu kibicuje. Stara się jednak mieć rozeznanie, kto wyróżnia się na zapleczu, i pyta o to znajomych z tego poziomu. Rekomendacje przychodzą od klubowego skautingu. Zastrzega, że Rafał Adamski i Łukasz Zjawiński to nie są typowi pierwszoligowcy, tylko zawodnicy, którzy w Ekstraklasie już funkcjonowali, zeszli niżej i do których Legia wróciła.
Pytanie o Oliwiera Olewińskiego: czy do trenera dotarła wersja prezesa Pogoni Grodzisk, jakoby zawodnik nie chciał przedłużyć kontraktu i dlatego trafił do drugiego zespołu, i czy nie mógłby podjąć rywalizacji w pierwszej drużynie.
Papszun tych wypowiedzi nie zna i uważa, że prezes klubu z Grodziska nie jest osobą, która ma wiedzę o decyzjach zawodnika i Legii. Z tego, co mu wiadomo, Olewiński dostał wolną rękę w szukaniu klubu, więc medialna wersja się nie trzyma kupy: nie widział go jako konkurencji, a kadrę trzeba budować wokół konkretnych zawodników. Skoro tych zawodników klub już ma, nie można proponować kolejnym kontraktów, bo nie mieliby gdzie grać.
Czy jakiś transfer albo ruch kadrowy jest blisko finalizacji — pytanie pada przy okazji nazwiska zawodnika Sparty Praga.
Na dzisiaj nie: żaden temat nie jest blisko zamknięcia. Papszun zaznacza jednak, że skauting i dyrektorzy pracują nad wzmocnieniem zespołu i do transferów w tym okienku może jeszcze dojść. Zostało około 25 dni na ruchy, więc trener czeka na rozwój sytuacji.
Czy wypożyczenie nie byłoby lepszą opcją dla Samuela Kováčika, któremu trudno będzie regularnie łapać minuty.
Wszystko zależy od ruchów przychodzących, bo kadra Legii jest dziś wąska — do gry jest 18-19 zawodników. Przy urazach i kartkach klub nie może na początku sezonu pozbywać się piłkarzy tylko dlatego, że nie zagrali w dwóch pierwszych kolejkach. Papszun chce mieć do dyspozycji przynajmniej dwudziestkę i realną rywalizację na pozycjach, bo to koło napędowe rozwoju. Przyznaje przy tym, że z perspektywy rozwoju Kováčika wypożyczenie trzeba rozważyć i że klub się nad tym tematem pochyli.
Pytanie o nowego napastnika: w mediach krążyło nazwisko Bohdana Wjunnyka, który sam przyznał, że ma ofertę z Legii.
Papszun nie komentuje spekulacji. Dopuszcza, że coś może być na rzeczy, ale zastrzega, że nie bierze udziału ani w rozmowach, ani w propozycjach — ten obszar jest poza nim i więcej powiedzieć nie może.
Jak trener porównuje stan kadry z tym sprzed końca poprzedniego sezonu — jest głębsza czy uboższa?
Ciężko przejść obojętnie obok odejść: Papszun wymienia Elitima jako najlepszego w ocenie sztabu zawodnika poprzedniej rundy, a także Pankova i Nsame, z którym Legia zmierzy się już w pierwszej kolejce. Kadr jednak nie porównuje, bo „ciężko to też zważyć”. Jego wewnętrzne odczucie jest takie, że jako zespół Legia jest mocniejsza, nawet jeśli opuściły ją znaczące postacie.
Którzy z młodych zawodników zostają w kadrze pierwszej drużyny, a kto wraca do rezerw?
Papszun nie chce ściśle przypisywać zawodników do jedynki albo dwójki — połączenie obu zespołów ma być bardzo ścisłe, bez bariery, strefy komfortu i z płynnymi przejściami. Zaznacza, że chłopcy muszą się starać i na miejsce w pierwszej drużynie zasłużyć. Z wymienionych bliżsi wypożyczenia są Gieroba i Ruszkiewicz, bo powinni grać wyżej niż poziom drugiej ligi.
Czy chodzi o wypożyczenia do Pogoni Grodzisk Mazowiecki?
Papszun nie przesądza — rozmowy trwają, a do rozstrzygnięcia pozostają kwestie kontraktów. Przypomina, że Pogoń jest klubem partnerskim Legii, ale klub nie chce obsadzać tam dwóch zawodników na tę samą pozycję, żeby nie zmniejszać ich szans na grę. Pod uwagę brany jest też Wyganowski.
Czy trener naciska na zarząd, żeby sprowadzić jeszcze jednego napastnika?
„Nacisk” Papszun nazywa złym słowem i złym pojęciem. Swoją rolę widzi w artykułowaniu potrzeb, które muszą rozumieć zarządzający, dyrektor sportowy, dyrektor rekrutacji i skautingu — a wszystko to musi się mieścić w budżecie drużyny. Ma nadzieję, że te osoby, z właścicielem na czele, widzą potrzeby zespołu.
Jaki jest pomysł na najświeższy transfer i czy nie zablokuje młodszych zawodników z akademii?
Nowy napastnik ma najpierw poznać zasady i funkcjonowanie na pozycji w drugim zespole; profilem i warunkami fizycznymi różni się od zawodników akademii. O miejscu w składzie ma decydować rywalizacja — jeśli młodszy zawodnik wygląda lepiej i jest bardziej perspektywiczny, to on zagra.
Czy Oliwier Olewiński zostaje w klubie, czy jest bliżej odejścia?
Matysiak mówi, że Olewiński profilowo bardzo pasuje do modelu i chciałby, żeby został: docenia doświadczenie z pierwszej ligi, szybkość, atak przestrzeni i grę jeden na jeden. Rozumie jednak, że po takim sezonie zawodnik może chcieć grać na co najmniej tym samym poziomie. Skoro został zgłoszony do rozgrywek, sztab się z tego cieszy.
Pytanie o stan posiadania w środku obrony — Piątkowski, Arsenić, Augustyniak, Deziel, do tego schodzący na stopera Szymański — i o to, czy przydałby się transfer.
Papszun dorzuca do listy Arkadiusza Recę i uznaje, że to pokazuje, że trzeba budować na zawodnikach, których się ma. Przypomina, że jeszcze niedawno Augustyniak grał w środku pomocy, a Reca na skrzydle, i podsumowuje, że jego zadaniem jest zbudować kadrę z dostępnych piłkarzy i wycisnąć z niej maksimum.
Czy tematy transferowe się przybliżyły i na jakich pozycjach brakuje zawodników.
Papszun zaczyna od tego, że poprzednio dziennikarze złapali go w momencie, gdy już wiedzieli, że transfer prawdopodobnie dojdzie do skutku, więc nie mógł zaprzeczać. Teraz ucina temat: klub nie ma żadnej opcji transferowej i na ten moment nie należy spodziewać się ruchu przychodzącego.
Czy możliwe są odejścia z drużyny.
Odpowiada, że w drugą stronę zawsze coś może się wydarzyć — wszyscy wiedzą, jaka jest sytuacja, więc wyjścia są możliwe.
Aktualizacja w sprawie transferów — czy jakiś środkowy pomocnik jest blisko.
Papszun potwierdza, że jakieś transfery są w toku, i chciałby, żeby finalizacje pomału dochodziły do skutku. Terminu nie podaje: mówi, że czegoś można się spodziewać w najbliższych dniach, godzinach, tygodniach albo miesiącach.
Czy trener liczy się z odejściem któregoś z podstawowych zawodników.
Papszun uśmiecha się i mówi, że dziś nie wie, czego się spodziewać, ale w Polsce każdy trener musi liczyć się z ofertą nie do odrzucenia — jak w przypadku Jana Leszczyńskiego, czego nie dało się zahamować. Podkreśla, że taki transfer otwiera możliwości również zawodnikowi, więc klub musi patrzeć na stronę ekonomiczną, ale i na gracza. Sam wolałby stabilną kadrę i dłuższą pracę z tymi samymi zawodnikami, przyznaje przy tym, że kadra była trochę za szeroka — dopiero gdy się ustabilizuje, stabilność stanie się naprawdę potrzebna.
Dziennikarz pyta, czy występ JP w tym meczu zapewnił mu nowy kontrakt z Legią, czy trener chciałby, żeby napastnik został, i czy jest bliżej czy dalej do porozumienia.
Papszun mówi, że sytuacja jest złożona i nie zależy wyłącznie od formy zawodnika, lecz od konfiguracji całej kadry. Przyznaje, że chciałby, żeby napastnik został, ale nie chce deklarować niczego więcej. Na pytanie, czy jest bliżej porozumienia, odpowiada, że na dziś nie potrafi tego ocenić, bo pewne rzeczy muszą się dopiero wydarzyć na korzyść piłkarza.
Dziennikarz pyta o przyszłość Kacpra Chodyny, wokół którego pojawiły się doniesienia o wystawieniu na sprzedaż.
Papszun chwali zawodnika za mocne mecze i połowy w rundzie, wskazuje świetną połowę w Białymstoku i bramkę dającą pierwsze zwycięstwo z Wisłą Płock. Za najważniejsze uznaje jednak to, że piłkarz rozwinął się kompleksowo i złapał pewność siebie. O transferze mówi ogólnie: w Polsce na sprzedaż są wszyscy zawodnicy, kwestią jest wyłącznie cena. Zamyka temat zdaniem, że dziś zawodnik jest piłkarzem Legii.
Dziennikarz Żyjemy Sportem pyta, czy transfer Ivana Brkicia to przygotowanie na odejście Ottó Hindricha, czy zapowiedź rywalizacji o miejsce w bramce.
Papszun nazywa pozycję bramkarza kluczową i tłumaczy, że klub wykorzystał okazję rynkową. Zapowiada otwartą rywalizację — nowy bramkarz przyszedł właśnie po to, jest doświadczony i ambitny. Jednocześnie stawia sprawę jasno: dziś numerem jeden w Legii jest dotychczasowy bramkarz. Dodaje, że przy kartkach i kontuzjach klub musi mieć co najmniej dwóch bramkarzy na bardzo wysokim poziomie, a transfer jest też zastępstwem za żegnanego tego dnia Kacpra Tobiasza.
Czy zapadły już decyzje o pożegnaniach — Tobiasz ogłoszony, Pankov sam mówił o odejściu, a co z Kunem, Nsame i Elitimem?
Papszun mówi, że jest upoważniony do podania nazwisk, żeby kibice nie byli zaskoczeni. W dniu ostatniego meczu klub pożegna Radovana Pankova, Kacpra Tobiasza, Juergena Elitima, Patryka Kuna i Ermala Krasniqiego. Chce, żeby stało się to po zwycięskim meczu i z należytymi honorami.
Prośba o powody tych pożegnań — czy w przypadku Elitima chodzi o ofertę z Turcji.
Papszun dzieli przypadki: Pankova i Elitima chciał zatrzymać, ale klub nie był w stanie podołać finansowo, bo obaj dostali dużo lepsze propozycje. Krasniqiemu kończy się wypożyczenie przy bardzo wysokiej kwocie wykupu. Odejście Tobiasza było przesądzone wcześniej, a Kunowi nie złożono propozycji na kolejny sezon.
Jak układa się współpraca z dyrektorem sportowym Fredim Bobiciem przy doborze kadry — czy trener i dyrektor nadają na tych samych falach?
Papszun porównuje to do małżeństwa: par idealnych nie ma, a on i dyrektor dopiero się poznają, bo zimowe okienko odbyło się po części bez niego. Chciałby, żeby teraz jako pierwszy trener miał realną moc decyzyjną, a spory rozstrzygały sensowne i logiczne argumenty. Osobno docenia całe kierownictwo klubu za spokój i brak nerwowości w słabszym początku jego pracy.
Co zadecydowało o tym, że w Legii nie będzie Patryka Kuna, chwalonego wcześniej za formę?
Papszun potwierdza, że na tej pozycji jest już obsada, ale dodaje drugi powód: to zawodnicy starsi, dwóch po trzydziestce, a kadra nie może opierać się tylko na nich. Klub chce przyjrzeć się wypożyczonym graczom i dać szansę zawodnikom z akademii, nie wyklucza też transferów, które podniosłyby jakość.
Czy wypożyczona trójka, która rozegrała ponad dwa tysiące minut, jest gotowa na Legię — albo przynajmniej na zgrupowanie?
Papszun potwierdza: chce ich zobaczyć na treningach i zabrać na zgrupowanie, żeby „dotknąć” i sprawdzić ich w konfrontacji z zawodnikami pierwszej drużyny. Zapowiada, że dostaną szansę w meczach sparingowych.
Prośba o kilka słów o Ivanie Brkiciu, którego transfer został już oficjalnie potwierdzony.
Papszun mówi o wykorzystanej okazji i chwali pracę działu skautingu oraz Piotra Zasady: bramkarz był dostępny „z kartą na ręku”, jest jednym z lepszych w lidze i regularnie gra. Podkreśla jakość i profil bramkarski dający gwarancję walki o miejsce w bramce z Ottó Hindrichem, a do tego cechy mentalne i charakterologiczne sprawdzone w Motorze Lublin — w takim klubie jak Legia to jego zdaniem bardzo istotne.
Czy w sprawie transferów Ivana Brkicia i Zorana Arsenicia jest już coś więcej do powiedzenia?
Odpowiedź bez zmian: dopóki nie ma decyzji i złożonych podpisów, nie ma też informacji. Papszun podkreśla, że nie jest osobą kompetentną do komunikowania transferów — najpierw kontrakt, potem komunikat klubu, a dopiero na końcu jego komentarz, tak jak stało się w przypadku Kapustki i Augustyniaka.
Jaki jest pomysł na Jakuba Żewłakowa po przedłużeniu jego kontraktu i jak trener ocenia dotychczasową współpracę z nim?
Papszun zastrzega, że to pytanie o przyszłość, a kadra na kolejny sezon dopiero się układa. Chciałby, żeby młodzi grali, ale przypomina, że przez czternaście meczów Legia walczyła o życie — to nie były warunki do rozwoju, tylko do przetrwania. Broni się przed łatwymi receptami: pierwsza drużyna ma konkretne cele i nie jest poligonem doświadczalnym, a debiut bez przygotowania porównuje do wpuszczenia dzieciaka do ringu. Podaje przykład Jana Leszczyńskiego, który zamiast grać całą rundę na wypożyczeniu musiał zostać z powodu braków w kadrze. Gratuluje drugiej drużynie awansu i zapowiada ściślejszą współpracę pierwszego zespołu z akademią pod nowym dyrektorem.
Czy trener stawia sobie za cel, by sportowe ambicje Legii realizowały się z udziałem wychowanków — tak jak w Lechu Poznań, gdzie o sile zespołu stanowią Antoni Kozubal, Michał Gurgul czy Bartosz Mrozek?
Papszun każe patrzeć na Lecha jak na projekt i docenia jego konsekwencję: strategia nie zmienia się mimo wyników pierwszego zespołu. W Legii, jak twierdzi, takiej ciągłości nie było — dlatego mówi o nowym otwarciu. Chce, żeby akademia, druga drużyna i pierwszy zespół były jednym tworem, bez podziałów, z ciągiem zawodników przechodzących kolejne ścieżki. Przypomina, że nawet w Poznaniu wychowankowie potrzebowali czasu i wypożyczeń, jak wcześniej Jakub Moder czy Kamil Jóźwiak. Na koniec odrzuca medialną tezę, że nie lubi młodych — nazywa ją mitomanią.
Jak z punktu widzenia trenera wygląda odejście Steve’a Kapuadiego — podstawowego zawodnika, który przechodzi do rywala walczącego o utrzymanie?
Papszun nie zgadza się z tezą, że obrońca zawodził: w ostatnim meczu jego wejście z ławki bardzo pomogło. Powód transferu odsyła do wyjaśnień dyrektora sportowego — trudnej sytuacji finansowej klubu. Z tego wyprowadza apel: taka sytuacja powinna zjednoczyć klub i całe środowisko. Nie ma co płakać ani żyć historią i marzeniami; liczy się to, co jest tu i teraz.
Zapowiadano odejście dwóch–trzech zawodników, a poza Kapuadim nic się nie wydarzyło. Czy drużyna jest przez to osłabiona kadrowo?
Teoretycznie tak — i Papszun dwa razy podkreśla słowo „teoretycznie”. Nie ukrywa, że klub pozbywa się jednego z lepszych zawodników, ale zostawia otwartą możliwość, że na jego miejsce wskoczy ktoś równie dobry albo lepszy. Po to, jak mówi, jest trener i sztab. Długofalowo trzeba myśleć inaczej, dziś trzeba działać w takich okolicznościach, jakie są.
Czy to był ostatni mecz Steve'a Kapuadiego w Legii?
Papszun ucina: to pytanie nie do niego, tylko do ludzi, którzy zarządzają takimi tematami w klubie.
Gdyby Kapuadi odszedł, czy Legia szukałaby nowego środkowego obrońcy, czy postawi na Jana Leszczyńskiego? I jak trener ocenia debiut młodego stopera oraz zmianę w przerwie?
W sprawie transferu Papszun nie chce zabierać głosu w imieniu klubu, bo nie czuje się kompetentny i nie ma dziś dużego wpływu na te decyzje. O debiutancie mówi wprost: debiut był dla niego trudny, stąd zmiana, ale trener wierzy w tego zawodnika — nie bał się zrobić tej zmiany w Katowicach i nie bał się zdjąć go teraz. Tłumaczy to swoją rolą: jest trenerem po to, żeby pomóc zespołowi, a zarządzanie meczem ocenia jako w miarę udane.
Gdyby doszło do transferu Kapuadiego, czy trener oczekiwałby zawodnika na tę samą pozycję, czy zespół potrzebuje wzmocnień gdzie indziej?
Papszun odpowiada, że oczekiwać może, ale te oczekiwania bywają trudne do spełnienia, i nie chce wchodzić w politykę transferową. Zaznacza, że rynek jest dynamiczny — obrońca był już jedną nogą we Włoszech, a nawet dwoma, bo wylądował na lotnisku, a mimo to gra w Legii. Chciałby, żeby tak zostało, ale decyzja nie należy do niego.
Czyli gdyby to zależało od trenera, Kapuadi zostałby do końca sezonu?
„Oczywiście, że tak” — odpowiada Papszun.
Trwają ostatnie dni okienka transferowego. Czy ktoś może odejść z klubu?
Papszun odpowiada, że dopóki okienko jest otwarte, ruchów wychodzących można się spodziewać, ale na ten moment nie ma żadnych decyzji ani informacji, którymi mógłby się podzielić.
Pytanie o nowy transfer: dlaczego tak późno, skoro zawodnik był obserwowany, a jego klub to praktycznie sąsiad.
Papszun mówi, że nie jest kompetentny, by oceniać przebieg transferu. Jego zadaniem jest przygotowywać i budować zespół, bo to cały czas proces. Wierzy, że każdy tydzień pracuje na korzyść Legii. Pierwsza połowa pokazała, że zespół nie umie utrzymać rytmu i tempa: przy 1:0 trzeba docisnąć, a nie tracić gola w prosty sposób, po którym mental siada. Zebrane doświadczenia mają pomóc punktować, bo punktów Legia potrzebuje jak tlenu.
Czy Rafał Adamski lada moment zostanie nowym napastnikiem Legii — temat ciągnie się już miesiąc.
Papszun nie zaprzecza, że zainteresowanie zawodnikiem było i jest, ale zastrzega, że etap rozmów to nie jest pytanie do trenera — na dziś trudno mu powiedzieć więcej.
Miesiąc temu był temat, żeby dwóch-trzech zawodników odeszło i kadra była węższa — czy przy tylu kontuzjach ten temat jeszcze istnieje do końca okna transferowego?
Ze strony trenera nie ma dużej blokady. Urazy komplikują sprawę, ale zielone światło na odejście jest, a to, czy ktoś odejdzie, zależy już od menedżerów i samych zawodników — od tego, czy chcą grać, czy tylko być w Legii i pobierać pensję.
Kto konkretnie jest przewidziany do odejścia?
Papszun wymienia z nazwiska Claude'a Gonçalvesa, ale poza nim przed meczem nie chce nikogo wskazywać. Potwierdza, że zielone światło ma jeszcze przynajmniej jeden-dwóch zawodników.
Czy coś się zmieniło w negocjacjach z kandydatami na napastnika — ktoś jest bliżej niż tydzień temu?
Nic się nie zmieniło. Legia jest w tym samym miejscu co tydzień wcześniej, a Papszun zastrzega, że przynajmniej on nie wie o żadnym temacie blisko finału.
Dużo mówiło się o transferze Steve'a Kapuadiego do Cremonese. Czy trener blokował to odejście i jak teraz wkomponować obrońcę z powrotem w zespół?
Papszun odcina się od tematu: o transferach decyduje klub, a on nie miał z tym wiele wspólnego. Z tego, co mu wiadomo, klub zgodził się na transfer i warunki były ustalone, a temat prowadził ze strony Legii dyrektor sportowy. W ostatniej chwili wycofał się jednak klub włoski, który w tym czasie pozyskał innego piłkarza — i Kapuadi po prostu wrócił. Trener odsyła po szczegóły do ludzi z bezpośredniego otoczenia negocjacji.
Na początku stycznia trener mówił o potrzebie sprowadzenia napastnika. Napastnika wciąż nie ma — boli to czy skupia się na tych, których ma?
Papszun odpowiada, że zawsze był trenerem, który wierzy w zawodników, których ma, i w ich rozwój. Zastrzega jednak, że w obecnej sytuacji trudno opowiadać o rozwoju, kiedy potrzebne są punkty, bramki i zwycięstwa — te dwie rzeczy będą się ze sobą gryzły. Widzi postęp zespołu i momenty, w których było widać zamierzoną grę, ale zabrakło powtarzalności, kontroli w kontynuacji po stałych fragmentach, organizacji, dyscypliny i konsekwencji. Dlatego, jak mówi, przegrali.
Czy po sparingach i tej porażce trener potrafi już powiedzieć, jakich zawodników w kadrze Legii brakuje i jaki ma pomysł na poprawę gry zespołu?
Papszun mówi, że przegląd kadry został zrobiony, ale dołączył w trakcie sezonu do drużyny budowanej pod trzy fronty i liczebnie szerokiej, a ruchy transferowe wiążą się z finansami. Deklaruje pracę z tymi, których ma. Za największe wyzwanie uznaje kontrolę emocji i konsekwentne trzymanie się założeń: Korona wyglądała na zespół obyty ze sobą, Legia grała na emocjach i mimo przewagi w posiadaniu, wejściach w pole karne i strzałach nie kontrolowała spotkania. Chwali rywala za precyzję w ostatniej tercji i zapowiada, że potrzebna jest większa jakość, spryt oraz chłodna głowa.
Czy sprowadzenie napastnika będzie priorytetem do końca okna transferowego, skoro problem ze zdobywaniem bramek ciągnie się od jesieni?
Papszun przypomina, że kadra była budowana wcześniej, a sezon trwa. Widzi presję na Rajoviciu i Čolaku, bo bramek wymaga się od napastników, ale uważa, że Rajović rozegrał dobry mecz i po ludzku mu go szkoda — przy większej precyzji i zdecydowaniu odblokowałby konto. Napastnik jest potrzebny raczej dla wszechstronności, chociażby gry dwoma napastnikami i zmiany struktury, a nie z braku wiary w obecnych zawodników. Zastrzega, że transfer nie gwarantuje bramek: zespół musi kreować więcej wejść w pole karne.
Czy trener dopuszcza odejście obrońcy, wokół którego krążą plotki transferowe?
Papszun odpowiada, że tak nie myśli — jego rolą jest przygotować drużynę i tych zawodników, których ma. O decyzjach transferowych wie i wyraża swoje zdanie, ale to klub podejmuje decyzje strategiczne, a przy naprawdę dobrej ofercie trenerowi pozostaje się z tym pogodzić. Zastrzega, że z perspektywy trenera nie chciałby stracić żadnego z wiodących zawodników akurat na starcie rozgrywek.
Czy nazwiska napastników wymieniane w mediach są blisko Legii?
Nazwiska są interesujące, ale konkretów nie ma — równie dobrze można by podać dwadzieścia innych. Rynek się rotuje: jedni zawodnicy właśnie podpisują kontrakty, inni dopiero stają się dostępni, choćby po odpadnięciu drużyn z europejskich pucharów. Dział skautingu z Piotrem Zasadą na czele mocno monitoruje rynek i napastnik może się pojawić, ale na dzień dzisiejszy takiego tematu nie ma.
Czego spodziewać się po Koronie Kielce i czy zmrożona, twarda murawa nie sprzyja stylowi gry rywala?
Papszun nie chce przewidywać stylu meczu, za to wysoko ocenia sam klub: mądrze budowany, mądrze zarządzany, zmieniający się na plus, co widać po miejscu w tabeli. Korona nie broni się desperacko przed spadkiem, a w zimowym okienku dobrała dwóch bardzo dobrych graczy — bez rewolucji, sukcesywnie. To zespół dobrze zorganizowany, mocno intensywny, z jasno określonym sposobem grania. Legia musi zagrać na naprawdę dobrym poziomie, być zdyscyplinowana i pokazać większą jakość, bo tylko tak zdominuje przeciwnika.
Jeśli obrońca odejdzie, trzeba będzie sprowadzić nowego stopera, czy lukę wypełnią zawodnicy z kadry?
Na tej pozycji klub nie zakładał ruchów, więc reagowałby punktowo. Gdyby któryś z zawodników odszedł, stopera należałoby sprowadzić — ale na dzisiaj nie ma tematu ani odejść, ani przyjść.